`Ik ben machteloos tegen leugens'

De Nederlandse wielerbestuurder Hein Verbruggen vervulde gisteren een sleutelrol in de Giro. Hij voorkwam dat de renners, wegens de dopingjacht van de Italiaanse justitie, de strijd staakten.

Tijdens de Tour de France van 1998 was hij op vakantie in India. De renners voelden zich door hun grote baas in de steek gelaten, toen ze door dopingjagers van hun bed werden gelicht. Gisteren was Hein Verbruggen, voorzitter van de internationale wielrenunie (UCI), wel aanwezig in de Giro d'Italia. Hij had de (afgelaste) achttiende etappe ,,toevallig' in zijn agenda staan.

Verbruggen was in Sanremo nauw betrokken bij een vergadering van renners en ploegleiders. Hij had telefonisch contact met politici en bestuurders in Italië. Hij steunde de coureurs met hun massale protest tegen de inval van de politie. Hij laakte de timing van justitie en sprak over ,,discriminerende en mensonterende omstandigheden'. Vanuit zijn woonplaats Lausanne klonk hij gisteravond geëmotioneerd. Vanmorgen leek het Nederlandse IOC-lid enigszins tot bedaren gekomen.

Waarom bent u zo boos? De politie deed toch gewoon haar werk?

Verbruggen: ,,Ik ben net zo kwaad als de renners. Ze zijn vogelvrij verklaard. Dacht dat je dat de carabinieri midden in de nacht een heel voetbalelftal van zijn bed licht? Ik stel het onderzoek niet ter discussie, integendeel zelfs, maar ik zet vraagtekens bij de timing. Vlak voor de belangrijkste etappe hebben ze de meeste aandacht gekregen. Het is verdacht dat deze geile `publiciteitskickers' op een groot mediaplatform hun spectaculaire acties plannen.'

Heeft het u veel overredingskracht gekost de renners niet naar huis te laten gaan?

,,Vooral de buitenlandse ploegen wilden ermee stoppen. De Italianen hadden meer sportieve en commerciële belangen om door te gaan. Ik heb letterlijk gezegd: `als je doorrijdt heb je mijn steun en als je stopt heb je mijn begrip'. Ze hadden gelukkig al een daad gesteld door de etappe naar de vaantjes te laten gaan. Het zou tegen de renners hebben gepleit als ze een einde aan de Giro hadden gemaakt.'

U toont begrip voor de renners, maar de politie heeft opnieuw verdacht veel verboden middelen gevonden. Gebruik van doping is toch zeker strafbaar?

,,Laten we eerst maar eens afwachten wat ze daadwerkelijk hebben aangetroffen. Ze spreken voorlopig alleen maar vermoedens uit. Ik lees meteen over de vondst van corticoïden, maar met een doktersverklaring is dat middel toegestaan. De Italiaanse procureur die dit onderzoek is begonnen, kan natuurlijk geen gezichtsverlies lijden. Hij moet zich verdedigen tegenover de politiek, anders krijgt hij heel Italië over zich heen. Hij gaat dus nooit zeggen dat er niks strafbaars is gevonden. Zelfs als hij straks daadwerkelijk vijf verdachte ploegen heeft gevonden, dan blijven vijftien ploegen over die keurig hebben gehandeld. We moeten niet overdrijven.'

Waarom haalt u zo fel uit naar de invloed van de media. Zij hebben de verhalen toch zeker niet verzonnen?

,,De ellende van de dopingproblematiek is, dat er zoveel onwaarheden in de pers verschijnen. Ik walg van al die kutverhalen in de kranten, die veel meer suggereren dan er in werkelijkheid aan de hand is. Ik ben machteloos tegen zoveel leugens. Jullie schreven dat er na de EPO alweer gevaarlijkere producten in omloop waren. Maar waarom vinden we die producten dan niet en vinden we wel zes positieven bij onze nieuwe EPO-test? De rest van de gecontroleerden waren schoon, maar ik lees nergens dat 95 procent geen EPO gebruikt.'

En toch zijn er aanwijzingen dat het EPO-virus nog steeds rondwaart in het peloton. U heeft de bloeddoping nog lang niet uitgebannen.

,,De renners die dit seizoen positief zijn bevonden, zijn allemaal dertigers. De jongeren hebben blijkbaar hun lesje geleerd. De ouderen kunnen het nog niet laten. Neem Pascal Hervé. Hij was drie jaar geleden betrokken bij het dopingschandaal van Festina en nu wordt hij weer betrapt. Hij gelooft zodanig in het nut van doping dat hij niet meer zonder denkt te kunnen. Maar ik bespeur een mentaliteitsverandering.'

U blijft een onverbeterlijke optimist die de ongelijke strijd tegen doping niet wilt opgeven.

,,Zoals voetbal zijn hooligans heeft, zo heeft wielrennen van oudsher een dopingcultuur. Vanaf 1870, toen voor het eerst fietswedstrijden werden georganiseerd, wordt er naar prestatiebevorderende middelen gezocht. Wielrennen is zwaar labeur. Ik heb nooit de illusie gehad dat ik in mijn eentje de dopingproblematiek kan oplossen. Zoals niemand ooit de criminaliteit in de samenleving kan uitbannen. Waarom zouden er in de sport geen bedriegers zijn? Ik vind het jammer, maar ik lig er niet wakker van.'

Om de doping te bestrijden, zou u de wedstrijden kunnen verlichten.

,,Het is onzin dat je de Tour of de Giro niet kunt rijden zonder doping te gebruiken. Herstelproducten zijn onontbeerlijk, maar die staan niet op de dopinglijst. We hebben trouwens de grote rondes gebonden aan een maximale lengte van 3.500 kilometer. We hebben minimaal twee rustdagen verplicht gesteld. We hebben Parijs-Nice met een dag ingekort. Kregen we meteen een scheldbrief van Laurent Fignon, de koersdirecteur. We moeten oppassen dat we de basis onder de wielersport weghalen. Onderzoek heeft uitgewezen dat de wielersport haar populariteit dankt aan de struggle for life. Wielrennen is de ultieme metafoor van het leven.'