Frank Wels

De zwevende kopbal die Beb Bakhuys beroemd maakte in 1934 tegen België werd voorafgegaan door een voorzet vanaf de rechterkant. Omdat die bal te scherp was, zag Bakhuys zich gedwongen met een zweefduik de bal achter doelman Vandeweyer te koppen. De kopbal à la Bakhuys begon met een voorzet à la Wels. Van Frank Wels van Unitas uit Gorinchem om precies te zijn, die komende week exact zeventig jaar geleden zijn debuut maakte in het Nederlands elftal.

Met alleen de lichaamslengte is het niet moeilijk om Wels te vinden op een foto van Oranje. `De kleine Frank Wels van Unitas!', schreef Ad van Emmenes na de oorlog. Als hij dan ook nog eens naast een boom als Feyenoord-keeper Adri van Male ging staan, viel dat helemaal op. (Volgens de verhalen zorgde de lengte van Van Male voor een permanente bult op zijn hoofd, omdat hij bij het springen naar de bal altijd zijn hoofd stootte tegen de doellat.) Wels had echter geen last van zijn 1 meter 63. Van Emmenes: `Zijn techniek was onmiskenbaar, onverbeterlijk welhaast en zijn schitterende traptechniek stelde hem in staat tot het geven van een volmaakte voorzet.' Op die ene keer in 1934 na, weten we nu, maar daardoor werd Bakhuys (HBS, BAC, FC Metz) legendarisch. Een van de allerbeste rechtsbuitenspelers die Nederland voor de oorlog kende, concludeerde Van Emmenes daarom.

Het debuut van Wels was in Kopenhagen tegen Denemarken en werd gewonnen met 0-2. Dat was in die jaren nog geen vanzelfsprekendheid, want Oranje deed het slecht. Andere grote namen uit dat elftal waren onder meer doelman Gejus van der Meulen (toen al bijna aan het eind van zijn loopbaan), Wim Anderiesen, Puck van Heel en Law Adam. Maar het tijdperk van Adri van Male, Leen Vente, Kees Mijnders, Kick Smit én Bakhuys moest nog komen. Die laatste had in 1928 al wel zijn eerste interland gespeeld, maar juist in die wedstrijd tegen België speelde hij zichzelf definitief in de kijker en brak een gouden tijdperk aan voor Oranje.

Wels maakte daarvan deel uit, maar het merkwaardige is dat hij gedurende zijn 36 interlands tot en met 1938 nooit in de hoogste klasse van de Nederlandse competitie speelde. Zijn club Unitas slaagde er namelijk niet in om zich uit de Tweede Klasse te spelen, wat voor Wels frustrerend was. Wél international, maar nooit spelen tegen zijn vrienden uit Oranje. Hij heeft even geprobeerd om bij Feyenoord te komen, via de toen geliefde constructie van het toezeggen van een café of sigarenwinkel.

Het is er uiteindelijk niet van gekomen, hoewel hij korte tijd op de ledenlijst in Rotterdam heeft gestaan. In Gorinchem kreeg hij uiteindelijk toch een goedlopend café, maar geen eersteklasvoetbal. In 1982 overleed hij.

jurryt@xs4all.nl