ZWEEDSE GEBARENTAAL

Naam: Annemieke van Kampen (28)

Beroep: docent dovencultuur

bij doveninstituut Guyot

,,Als kind ging ik naar een basisschool voor dove kinderen. Een keer per week ging ik naar een horende Jenaplanschool, op vrijdagmiddag. Ik was nieuwsgierig naar de horende school, mijn broer ging daar ook heen en ik wilde weten hoe dat was. Ik vond het ontzettend leuk, ik leerde van de horende kinderen en zij van mij. Maar ik voelde me wel in mijn eentje, de andere kinderen kenden geen gebaren.

,,Toen ik dertien was ging ik naar de mavo voor doven op instituut Guyot in Haren. Ik voelde dat ik meer wilde leren. Ik wilde naar de havo, maar er was geen havo voor doven. Ik heb overlegd met mijn ouders en we hebben besloten dat ik naar een horende havo zou gaan. Ik kreeg een tolk en ook ambulante begeleiding omdat het soms moeilijk was om alles te volgen. Ik vond het leuk, maar voelde me ook eenzaam. Bij mij in de klas zat nog één dove jongen, soms zaten we elkaar echt aan te gapen van `het zal wel'. Het examen heb ik niet gehaald. Ik wilde het ook niet voor de tweede keer doen, ik was het zat.

,,Ik besloot om naar de VS te gaan, naar Gallaudet University, een dovenuniversiteit. Daar volgen dove studenten uit de hele wereld in Amerikaanse gebarentaal colleges. Ik vond het in het begin heel erg leuk, ik ontmoette doven uit bijvoorbeeld Rusland, Korea en Japan. Ik vond daar de contacten die ik op de horende school zo had gemist. Later miste ik Nederland wel heel erg, de kleine dingen, zoals bijvoorbeeld het eten.

,,Na zeseneenhalf jaar was ik afgestudeerd in sociologie en deaf studies. Maar ik wilde verder. Ik ben een half jaar stage gaan lopen in Zweden, bij de Wereld Federatie voor Doven. Daar leerde ik ook de Zweedse gebarentaal. Daarna heb ik in Groot-Brittannië, aan de universiteit van Bristol, mijn master diploma in deaf studies gehaald.

,,Nu werk ik sinds april bij Guyot. Ik geef les in dovencultuur en ontwikkel ook mede de lesstof. Het is heel belangrijk dat mensen de dovencultuur begrijpen en respecteren. Ik ben doof, daarmee uit. Ik behoor tot een minderheidscultuur en daar moeten mensen open voor staan.''

TOLK: MARIES KOOLEN