Landsadvocaat eet geen kroket

,,Toen wij nog klein waren'', zegt advocaat D. den Hertog, partner van Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn te Den Haag, ,,toen werd de lunch voor ons klaargemaakt door een mevrouw. Brood, melk en fruit. Dat was in de jaren zeventig.

,,Alle kantoren waren toen veel kleiner dan thans. We hadden bloemetjesboter en gewone boter op tafel staan. Mag ik van jou de bloemetjesboter? Dat was Bona. Nu is het Becel.''

Den Hertog wil zijn voornaam niet zeggen, ,,dat doet men pas bij de warme maaltijd''. Hij is op weg naar de lunchkamer. Hij houdt met 400 kantoorgenoten, onder wie 45 partners, kantoor in Babylon, naast het Centraal Station. Eén van die partners, B. Houtzagers, is door het kabinet aangewezen als landsadvocaat. Met hem gaat Den Hertog, `een boterhammetje' eten.

,,Wij zijn omvangrijker geworden en geprofessionaliseerd'', zegt Den Hertog. ,,Maar de eenvoud van de lunch is gebleven, ondanks de stroming van mag het ook warm zijn?

,,Ik ben een tegenstander van kroketten, daar gaan de wenkbrauwen van hangen. Wel zijn er tegen mijn zin kleine yoghurtjes gekomen.

,,En tegenwoordig mag iedereen mee lunchen. In het verleden kwamen de secretaresses niet aan tafel.''

Achter de balie staan twee dames, ze zijn in dienst van het kantoor. Den Hertog pakt drie volkorenboterhammen, kaas, pekelvlees, lever, melk en een appel. Alles ligt op schalen, zonder plastic. Op tafel staan pakken hagelslag. ,,Wat heeft men tegen kroketten?'', zegt Den Hertog als hij op een van de felgekleurde stoeltjes is gaan zitten. Hij doet of hij nadenkt. ,,Wat heeft men tegen rosé? In de lift krijgt men een odeur van baksel.''

,,Op vrijdag, als de leden van de maatschap met elkaar eten, proberen we weleens wat anders'', zegt Josien Robertson, hoofd van de interne dienst. ,,Een haring. Een kopje soep. Soms zelfs een kroket.''

,,Dat geeft veel opwinding en plezier'', zegt Den Hertog. ,,Lekker puh.''

Houtzagers, de landsadvocaat, komt met zijn bordje naast hem zitten. Hij is bruin, hij is net terug uit Portugal. ,,Hoe was je verblijf aldaar?'', vraagt Den Hertog. ,,Was het zo'n campingreis, vliegtuig inbegrepen?''

,,We hadden een huis gehuurd'', zegt Houtzagers. ,,Het was heerlijk met de kinderen. Beetje getennist. Beetje gesport. Ga jij nog weg?''

,,Lissabon'', zegt Den Hertog. ,,Je weet dat ik daar een flatje heb.''

Houtzagers heeft niks tegen kroketten. Maar ze verpesten de lucht. Dat valt hem op als hij op ministerie van Economische Zaken komt. ,,Men kan ruiken dat daar in de keuken wordt gefrituurd. Of mensen zitten te roken in hun kamer. Als ze de deur opendoen, ruik je dat overal.''

Hij kijkt naar Den Hertog. ,,Wist jij'', zegt hij, ,,dat mensen weer meer gaan roken? Vooral jonge mensen?''

,,Ach nee'', zegt Den Hertog. Jonge mensen worden, blijkt uit onderzoek, ook steeds dikker. ,,Je vraagt je af of het compensatie is'', zegt Den Hertog. ,,Ze willen zichzelf verwennen als ze hard hebben gewerkt. Dan nemen ze een handvol pinda's, een snack.''

,,Vroeger stonden hier ook nog potjes mosterd en pindakaas op tafel'', zegt Josien Robertson van de interne dienst. ,,Maar niet iedereen ging daar even netjes mee om. Er waren mensen die hun mes aflikten en hem dan weer terug staken.''

,,Ah bah nee!'', zegt Den Hertog. ,,Deden ze dat echt? Hier?''

,,Ja echt'', zegt Josien Robertson. ,,Hier.''

Advocaten eten anders dan jongeren. Eet iedere week mee in een bedrijfsrestaurant. Deel 4 van een serie.