GEBAREN VOELT GOED

Naam: Marten Koning (44)

Beroep: Tandarts

,,Ik ben gezond geboren. Een stralend kind. Toen ik tien maanden oud was kreeg ik een hersenvliesontsteking. Tien weken heb ik in het ziekenhuis gelegen. Toen ik thuiskwam, liep ik naar de piano – ik zat altijd bij mijn moeder op schoot als ze piano speelde – en begon erop te pingelen. Ik was heel verbaasd dat ik niks hoorde. Mijn moeder moest huilen, de piano ging de deur uit.

,,Veel aandacht heb ik nooit gehad voor mijn doofheid. Ik ben met gesproken taal opgevoed en oefende me intensief in het spreken. Ik kon goed spraakafzien en ik dacht dat ik gewoon zou kunnen werken, ook in beroepen die veel communicatie vereisen. Eigenlijk had ik de kinderlijke fantasie dat ik door me hard te trainen in spraak horend zou worden. Later kwam de deceptie: het dovenonderwijs had me valse hoop gegeven. In plaats van het spreken zo te benadrukken, zou er meer aandacht moeten zijn voor de ontwikkeling van doven zoals op een normale school. De nadruk zou moeten liggen op wat doven kunnen. Gebarentaal is daarbij belangrijk.

,,Nee hoor, ik ben geen tandarts geworden, omdat de horenden in mijn tandartsstoel eindelijk eens hun mond houden. De keuze voor dit vak lag voor de hand. Ik was tandtechniker, maar voelde de behoefte door te leren. Ik ben wel heel oraal gericht. Ik kijk bij mensen ook altijd naar de mond, om te zien of er nog iets aan hun tanden gedaan kan worden. Mijn doofheid is soms een voordeel. Ik word niet snel afgeleid en ik kan me beter concentreren. De patiënt voelt dat. Hij zou zich, denk ik, kleiner voelen, als ik horend was geweest.

Mijn vorige vriendin was horend. Ik merkte bij haar dat de culturen van doven en horenden niet zo goed te verenigen waren in een relatie. Op den duur merk je dat je onvoldoende kunt groeien. Met mijn huidige, dove vrouw Suzanne heb ik dat niet. Zij stimuleert me ook om me meer in gebarentaal te uiten. Eerst dacht ik dat de taal er niet zo toe deed, maar ik merk dat het gebruiken van gebarentaal me goed doet. Ik ben meer samen met haar en meer mezelf. Ik hoef niet meer altijd extra mijn best te doen.

TOLK: SANDRA MARKIES