Prêt-à- porter

Amerikanen komen de raarste dingen tegen in de oude wereld. Quentin Tarantino verbaasde zich in Pulp Fiction over de Nederlandse gewoonte patat met mayonaise te eten (,,I've seen them doing it, man. They fuckin' drown them in that shit!''). Zijn collega Robert Altman werd in Frankrijk getroffen door een ander cultuurverschil: de straten van Parijs liggen vol met hondenpoep.

Altman (Kansas City, 1925) kwam naar Parijs voor Prêt-à-porter, zijn satire over de modewereld. Net zo realistisch als de hondenpoep waar de personages in trappen, zijn de ontwerpers die zichzelf spelen. Altman filmde de shows met het rumoer van modellen, journalisten en anderen daaromheen. De kritiek was hard: Altman was zijn venijn kwijt en liet de vele acteurs, die in zijn andere films (Short Cuts bijvoorbeeld) zo'n mooi ensemble vormden, door doelloze verhaaltjes zwalken.

Een scherpe satire, zoals The Player dat was over de filmwereld, is Prêt-à-porter inderdaad niet. Dat de haute couture hard en leeg is vermoedden we al. De show met naakte modellen, de climax van de film, is een tamelijk suf antimode-statement.

Maar waarom zeuren over een afwezig scenario als Lauren Bacall zich laat verleiden door Lyle Lovett? Tracey Ullman door Stephen Rea. Julia Roberts door Tim Robbins. En bovenal: Sophia Loren door Marcello Mastroianni. Acteurs zijn gek op Altman en deze film laat zien waarom. Ze krijgen alle ruimte en zijn verleidelijker dan ooit. Zelfs Julia Roberts wordt leuk, kibbelend met Tim Robbins in hun noodgedwongen gedeelde hotelkamer.

Het mooiste verhaallijntje is voor het duo Loren-Mastroianni, voor de vijftiende keer samen in een film. Met een beetje goede wil is het weerzien tussen de oude minnaars op te vatten als een hommage van een Amerikaanse veteraan aan de Europese cinema. In 1963 speelden Sophia en Marcello in Vittorio de Sica's Ieri, oggi, domani, waar zij een striptease voor hem opvoerde. In Prêt-à-porter doet ze het opnieuw, maar de jaren zijn gaan tellen. Sophia is nog maar net begonnen of Marcello ligt al te snurken.

Prêt-à-porter (Robert Altman, 1994, VS), Canvas, 20.55-23.10u.