Jonge vogels redden: zestig gulden boete

Op Schiermonnikoog kwamen dit weekend broedgebieden onder water te staan. Een veehouder schoot te hulp, zegt hij, en kreeg een boete.

Een harde noordwester, springtij en plots stonden afgelopen weekend grote broedplaatsen op Schiermonnikoog onder water. Het zeewater vernietigde in de lage Oosterkwelder in totaal 10.500 nesten. Meer dan 30.000 eieren en kuikens van onder meer kokmeeuwen, Noordse sterns, tureluurs, kluten, scholekster, visdieven en lepelaars spoelden weg. Beheerder Otto Overdijk van Natuurmonumenten op Schiermonnikoog is er ,,een beetje verdrietig'' van.

Een beetje verdrietig? Wind en water, kwelders en vogelnesten: dat is toch de natuur? Dat weet Overwijk ook wel. Zo'n overstrominkje moet je accepteren, zegt hij. Uit ecologisch oogpunt is het ook geen ramp.

Maar ja. Het is toch ``emotioneel vreselijk'' om eendagskuikens en eieren die op het punt van uitkomen staan, te zien wegspoelen. Krijsende kokmeeuwen die boven hun verdronken eieren cirkelen – het doet de natuurbeheerder pijn. Honderden gulzige zilvermeeuwen die zo'n 16.000 aangespoelde eieren en jongen oppeuzelen. Daar word je niet vrolijk van, zegt hij.

,,Elk verloren gegaan ei of jong kuiken, zeker dat van met uitsterven bedreigde soorten, is er één'', zegt Overdijk. ,,Elk jong vogeltje dat je nu kwijt bent, komt nooit meer terug.'' Hij is er het hele jaar mee bezig, zegt hij. Om optimale omstandigheden te creëren voor de vogels. ,,Een goed broedseizoen is de beloning van je arbeid.''

Veehouder Teunis Talsma is er niet het hele jaar mee bezig, maar pacht wel een deel van de kwelder als boerenland. ,,Ik was zaterdagavond de eerste die de catastrofe zag gebeuren en sloeg alarm.'' Hij zegt dat hij probeerde te redden wat er te redden viel. Niet veel, bleek al snel. Hij zag alleen maar dode kuikens en kapotte eieren. ,,Heel triest'', vindt Talsma. Hij maakte er een paar foto's van. ,,Om het vast te leggen.''

Toen kwamen twee agenten aanlopen. Veehouder Talsma kreeg een boete van zestig gulden, wegens het betreden van een afgesloten natuurgebied. ,,Stank voor dank'', moppert hij. ,,Ze hadden me moeten bedanken, voor wat ik allemaal voor de vogels doe.'' Hij heeft het over ,,zijn reddingspoging''.

Overdijk van Natuurmonumenten heeft een andere lezing. ,,Talsma stond in een vogelbroedgebied en dat mag niet. Hij maakte alleen maar foto`s.'' De boer hield zich daarbij ook niet aan de eilander ,,gedragscode'', vindt de beheerder. De code is dat je elkaar even opbelt en toestemming vraagt.

Belachelijk, vindt Talsma. ,,Ik heb de beheerder geprobeerd te bellen, maar hij is er nooit.'' De politie had volgens hem ook beter moeten weten. ,,Want een van de twee was nog een eilandse ook.'' Maar goed, hij wil de zaak niet op de spits drijven. ,,Dit is een klein eiland en je komt elkaar altijd weer tegen.''