Het feest en de kater

Eindelijk een mooi bezette serie dramatische vertellingen over het geteisterde boerenleven in Nederland. En dat nog wel bij de Evangelische Omroep. In de eerste aflevering Yesterday spetteren Tom Jansen, Frieda Pittoors en Huub Stapel van het scherm. Ze spelen het verhaal van een arme varkensboer die van zijn broer de raad krijgt om zijn kneuterige boerderij met tweehonderd biggen om te vormen tot een volautomatisch en computergestuurd bedrijf met tweeduizend mestvarkens. De opening van de schuur wordt met een wild feest gevierd. Tom Jansen hoeft als boer voortaan weinig meer te doen dan toekijken en af en toe een ziek varken afmaken met zijn ouderwetse luchtdrukpistool.

Maar helaas, de afnemers blijven weg, de kortingen wegens de varkenspest zijn hoog en de boer beleeft slapeloze nachten. Zijn invalide vrouw, gespeeld door Frieda Pittoors, vertelt hij om haar niet ongerust te maken dat hij wacht op orders uit Italië. Zij maakt daar grapjes over zoals dat ze tot die tijd geen Italiaans ijs en spaghetti zullen eten maar intussen stapelen de schulden zich op en puilt de prullenbak uit met aanmaningen van de belastingdienst. Zijn laatste hoop geldt een plan om nog verder uit te breiden. Maar als de gemeente de bouwvergunning weigert wegens strijdigheid met het bestemmingsplan, stort zijn wereld in. Liever dan in een burgermanshuis te gaan wonen probeert hij dan maar zijn varkens, zijn vrouw en zichzelf de dood in te jagen.

Het aantrekkelijke van deze door Peter de Baan geregisseerde vertelling is het acteerwerk en de komische momenten. De louche varkensboer Tom Jansen die zijn grappig lachende vrouw Frieda Pittoors aan de keukentafel vertelt dat varkens kunnen rekenen. Waarop zij oppert dat de varkens dan wellicht de administratie zouden kunnen doen? Geslaagd is ook een rolletje van Huub Stapel als lamlendige ambtenaar op het gemeentehuis. Hij zit gestoken in een poloshirt met Zwitserlevenbuikje achter zijn bureau, met volle mond etend en koffie slurpend, tegen de wanhopige boer zeggend dat hij helaas nu even formeel moet doen over het bestemmingsplan en hem ook nog vraagt of hij niet wil roken.

Aan de verhaallijn is minder aandacht besteed, het scenario doet wat slordig aan. Zo kom je er pas na verloop van tijd achter dat de man die zich zo schuldig voelt over zijn advies tot uitbreiding de broer van de varkenshouder is. En waarom praat zijn vrouw in het begin van de film zo veel Italiaans? Dat wordt pas later duidelijk. De kijker raakt verzeild in een drama zonder aanvankelijk in de gaten te hebben wat precies de toedracht is. Het is alsof je kijkt naar een film in een taal die je maar half spreekt. Alsof je bij toeval een zich voortslepend leven bent binnengetrokken en flarden daarvan meemaakt. Alsof een avondvullende speelfilm niet helemaal vakkundig is ingekort tot een uurtje compacte televisie.

In goede aarde: Yesterday, Ned.1, 21.59-22.54u.