Colin Firth

In een reeks profielen van gezichtsbepalende sterren deze week Colin Firth, die nu te zien is in de verfilming van Bridget Jones's Diary als Mark Darcy, een personage dat is gebaseerd op Mr. Darcy uit Jane Austens Pride and Prejudice, die hij ook al speelde.

Kunst die de kunst imiteert. Het is weer eens iets anders in de zoektocht naar het geheim van sterrendom, die vaker op de dunne scheidslijn tussen film en het echte leven stuit. Maar Mr. Darcy is gewoon Mr. Darcy. Dat wil zeggen: Colin Firth, die in de uit 1995 daterende televisieserie naar Jane Austens Pride and Prejudice Mr. Darcy werd voor talloze sneller kloppende vrouwenharten, speelt weer even Mr. Darcy. Mr. Márk Darcy, om precies te zijn, de even norse en ondoorgrondelijke romantische held uit Helen Fieldings Bridget Jones's Diary, dat weer losjes op Pride and Prejudice is gebaseerd en waarvan nu een film is gemaakt.

Helen Fielding liet zich voor Mark Darcy trouwens niet zomaar door Colin Firths personificatie van Mr. Darcy inspireren. Zij had een romantische tegenhanger nodig voor al die begripvolle types met bindingsangst waaraan Bridget zich dreigt te vergrijpen en zag in Mr. Darcy een plaatsvervanger voor haar verlangens, zo'n beetje als een volksvertegenwoordiger, zoals ze het zelf omschrijft. In het tweede deel van het dagboek heeft Bridget zelfs een ontmoeting met – een fictieve – Colin Firth, die honderduit vertelt over een film die Firth inderdaad gemaakt heeft (My Life So Far, 1999). Op dezelfde bladzijde waarop Fielding het geheim van Mr. Darcy als romantisch substituut uiteenzet, legt zij uit dat mannen iets vergelijkbaars hebben met voetbalhelden. En dat laatste is dan weer uitgebreid beschreven door Nick Hornby in Fever Pitch. En in de verfilming van dat boek (1997) werd de hoofdrol weer gespeeld door – inderdaad – Colin Firth!

Daarmee is de Engelse acteur Colin Firth (Grayshott, Hampshire, 10 september 1960) op veertigjarige leeftijd alsnog toegetreden tot het rijk der romantische helden, mannelijke prototypes voor de moderne tijd. En die zien er dan uit als de gentleman met het gedistingeerde stemgeluid, de personificatie van alles wat charmant en hemeltergend aan de ouderwetse stijfgesteven Brit is. De in het Londense theater geschoolde Firth speelt ze met licht gekwelde ogen en een gezicht dat aan een enkele blik genoeg heeft om een gemoedstoestand te verbeelden. Een gezicht dat door de New York Times ooit als "strangely neutral' werd omschreven.

Voordat hij zijn andere grote rollen zou spelen, Geoffrey Clifton in The English Patient (1996) en Lord Wessex in Shakespeare in Love (1998), was hij te zien in een Nederlandse film van de Tsjechische regisseur Otakar Votocek. In Wings of Fame (1993) speelde hij tamelijk kleurloos een fan die Peter O'Toole neerschoot. Andere belangrijke optredens waren er onder andere in de ook in Nederland gedistribueerde films Valmont (de titelrol in de "andere' verfilming van Les liaisons dangereuses, Milos Forman, 1989) en Pat O'Connors Circle of Friends (een lanceerplatform voor veel nieuwe sterren van de zogenaamde Brit-Pack, 1995).