België verlegen met aanklacht tegen Sharon

Bij de rechtbank in Brussel is een aanklacht ingediend tegen de Israëlische premier Ariel Sharon. Twee Belgen van Arabische afkomst willen dat Sharon voor de rechter verschijnt wegens `genocide' in de Palestijnse vluchtelingenkampen Sabra en Shatila (1982) in Libanon. Ook de huidige Israëlische vergeldingsacties tegen de Palestijnen, onder de regie van Sharon, zijn opgenomen in de aanklacht. Hoewel weinigen denken het van een proces tegen Sharon zal komen, zit de Belgische diplomatie aardig met de klacht omhoog. Minister van Buitenlandse Zaken Michel zei eerder al dat de wet moet worden aangepast.

België heeft sinds 1999 de ruimste mensenrechtenwet ter wereld. Iedereen die een ander wegens genocide, misdaden tegen de mensheid of foltering wil aanklagen, kan in principe bij het gerecht in Brussel terecht ongeacht nationaliteit. Niemand is immuun, zelfs presidenten niet. Van die wet maken steeds meer burgers gebruik. Na de geruchtmakende klacht tegen de voormalige Chileense president Pinochet, twee jaar geleden, en het arrestatiebevel tegen de Congolese minister Yerodia, vorig jaar, lopen er ook zaken tegen de Rwandese president en een voormalige president van Tsjaad. Het was, volgens een ingewijde, ,,wachten op de eerste Palestijn die Ariel Sharon of een andere Israëliër zou aanklagen''. Afgelopen donderdag, niet toevallig vlak voordat Sharon naar Brussel zou reizen (een bezoek dat dit weekeinde werd afgezegd wegens de zelfmoordaanslag op een disco in Tel Aviv), gebeurde dat dan. Volgens de Belgisch-Tunesische advocaat van de twee klagers ,,komen er nog meer klachten tegen Sharon aan''.

De Brusselse rechter heeft de klacht nog niet ontvankelijk verklaard. Eerst wil hij bekijken of het `Comité tegen het Terrorisme en de Straffeloosheid', waarachter de twee klagers schuilen, een rechtspersoon is. Pas als hij besluit dat dit zo is, gaat hij de klacht onderzoeken. Dat kan jaren duren. Aan de rechtzaak tegen vier Rwandezen die nu in Brussel wordt gevoerd, ging zes jaar onderzoek vooraf. Dan kan de rechter eventueel een arrestatiebevel tegen Sharon uitvaardigen. De meeste klachten tot nog toe hebben echter tot niets geleid.

De huidige Belgische regering greep de zaak-Pinochet aan om te breken met het grijze-muizenimago dat de Belgische diplomatie altijd had. Minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel verklaart trots dat België `humanisme' hoog in het vaandel heeft. Maar de wet begint hem te hinderen. Hoe kan België, dat komend half jaar het voorzitterschap van de Europese Unie gaat bekleden, namens de Vijftien de felbegeerde bemiddelaarsrol in het Midden-Oosten spelen als Michel geen `normale' relatie met Sharon kan opbouwen? ,,Ik vind'', zei de minister dan ook vorige week tegen deze krant, ,,dat de wet aangepast moet worden. Een arrestatiebevel mag pas worden uitgevaardigd als de rechter de beklaagde zélf gehoord heeft.'' Die aanpassing, waar dankzij Michels lobbywerk nu méér Belgische politici voor pleiten, zou de hele wet op losse schroeven zetten. Toegepast op de zaak-Sharon: als Sharon de rechter een verhoor weigert, komt er geen aanhoudingsbevel.