JONGE LERAREN

Als beginnend docent van 24 jaar begon ik verheugd aan het artikel geschreven door jonge collega's met het motto `alles moet anders' (W&O, 19 mei). Gaande het artikel begon mijn vreugde om te slaan in ergenis. Deze collega's gaan terug naar verstomde jaren 60' en 70' ideeën. Deze werken niet en dat heb ik zelf op de basisschool mogen ervaren waar het omgaan met taal en het leuk inzicht hebben in rekenkunde mij later lelijk hebben opgebroken. Thans ervaar ik in het middelbaar onderwijs dat leerlingen als nooit tevoren verlangen naar duidelijkheid met passende regels en organisatie. Daarbij moeten we waarschijnlijk afstappen, zoals ook in de maatschappij gebeurt, van het niet-realistische gelijkheidsdenken. Leerlingen zijn niet gelijk en niet iedere leerling kan een gelijkgestemd niveau aan. Maar daarbij moet niet de conclusie worden getrokken van mijn `jonge collega's', dat je niet meer centraal zou moeten toetsen. Laten we wel wezen, het onderwijs heeft juist die stimulans van de controle nodig.

Maar wat mij het droevigst stemde was dat mijn jonge collega's wezen op de flexibilisering in het MBO-onderwijs. Het onderwijs wat het meest te kampen heeft met personeelstekorten en dalend niveau. Een cultuuromslag is nodig, maar wel een realistische.