Travis kwebbelt in een uitgehold betonblok

Een popgroep die goede muziek maakt, zou op zijn minst moeten afdwingen dat het publiek ernaar luistert. Zo niet Travis, de Schotse gitaarliedjesgroep die gisteren een uitgesproken kwebbelconcert gaf in het uitgeholde betonblok dat zich Melkweg Max noemt. Elke vierkante centimeter biedt wel weer een nieuwe gelegenheid om tegen gezellige kwebbelkousen op te botsen. En zo viel de gezapig voortkabbelende muziek van Travis in een zacht bed van onverschilligheid, zonder een blijvende indruk achter te laten.

De Britse rockscene maakt een schizofrene periode door, nu de werkmansrock van Oasis uit de gratie is en het quasi-experimenteel geneuzel van het intellectuele Radiohead wordt beloond met de grootste verkoopsuccessen sinds Pink Floyds Dark Side of the Moon. Een popgroep met een paar goede liedjes wordt al snel uitgeroepen tot een nieuwe sensatie, en zo kon het gebeuren dat het nog tamelijk prille Starsailor in eigen land meteen op een voetstuk werd geplaatst. Gisteren maakte de groep van de 20-jarige zanger James Walsh haar debuut in het bovenzaaltje van Paradiso, waar ze het met pure muzikale gedrevenheid voor elkaar kregen dat er geluisterd werd naar hun ouderwets melodieuze popsongs in de traditie van Tim Buckley, Neil Young en The Verve-zanger Richard Ashcroft, met wie Walsh zijn hemelbestormende stemverheffing deelt.

Daarbij vergeleken modderde Travis futloos voort, terwijl er toch een vonk had moeten overslaan van de songs van de nieuwe cd The Invisible Band. Zanger Fran Healy zou het liefst deel uitmaken van een onzichtbare band, zo liet hij weten, waarbij de identiteit van de groepsleden ondergeschikt is aan tijdloos songmateriaal. Als Travis daar aanspraak op kon maken, dan bleef het bij oude favorieten als de kampvuurliederen Driftwood en Why does it always rain on me. Het nieuwe materiaal ging ten onder in massale borrelpraat, waar Healy fanatiek aan bijdroeg door vrolijk mee te kwebbelen over koetjes en kalfjes. Geen wonder dat hun onbenullige cover van Mott The Hoople's All the young dudes ernstig onderdeed voor de geconcentreerde manier waarop Starsailor zich waagde aan Van Morrisons The way young lovers do, een gedenkwaardig moment van een avond waarop de kwaliteit van de muziek omgekeerd evenredig was met het geroezemoes in de respectievelijke zalen.

Concert: Travis, Starsailor. Gehoord: 31/5 Paradiso (Starsailor) en Melkweg Max (Travis), Amsterdam.