Charmeur met gouden tong

Alan García (52), de boomlange charmeur, met zijn tandpastalach en zijn gouden tong, wordt door Luís Benavante, directeur van het opinieonderzoeksbureau van de Universiteit van Lima, een `politieke Maradona' genoemd. Het is zijn verklaring voor het feit dat de man die Peru als president van 1985 tot 1990 aan de rand van de afgrond bracht, en die later, verdacht van het aannemen van één miljoen dollar aan steekpenningen, dat land zelfs uitvluchtte, in luttele maanden een niet eerder vertoonde come-back heeft gemaakt.

Toen Garcia in januari voorzichtig het politieke badwater in zijn land kwam proberen bleven de opiniepeilingen steken op een schrale 7 procent. Bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen op 8 maart echter haalde hij ruim een kwart van de stemmen. Zijn rivaal Toledo kwam uit op ruim 36 procent.

García, telg van de Peruaanse elite, studeerde in Parijs (waar hij tot voor kort ook in zelfgekozen ballingschap woonde) en Madrid. García is zijn hele leven politicus geweest: zijn curriculum vitae vermeldt dat hij al op 29-jarige leeftijd een van de vertegenwoordigers was van de sociaaldemocratisch partij APRA (de enige `echte' politieke partij van Peru) in de Constituerend Assemblee die het land in 1978 een moderne grondwet gaf. `Alan', zoals hij liefdevol door zijn volgelingen wordt genoemd, klom vervolgens via de positie van nationaal secretaris, afgevaardigde en secretaris-generaal op tot president van de republiek in 1985. Hij werd zo met zijn 36 jaren de jongste president die Peru ooit gekend heeft en die, volgens zijn critici, het land ook het snelst naar de rand van de afgrond heeft gevoerd. García joeg de internationale financiële wereld de stuipen op het lijf door het nationaliseren van banken en bedrijven en het opschorten van betalingen van de buitenlandse schuld. Hyperinflatie, tomeloze werkloosheid en mensen die in rijen moesten wachten voor winkels wegens voedselschaarste vormen nog steeds een nachtmerrie voor Peruanen die het hebben meegemaakt.

De financiële wereld gelooft weinig van de spijtbetuigingen van García en zijn belofte om het déze keer allemaal goed te doen.