Lekkers aan de lopende band

De Amsterdamse wijk `de Pijp' heeft de afgelopen jaren een bescheiden gedaantewisseling ondergaan. Wie in de voormalige volksbuurt trendgevoelig wil lunchen, loungen, soepen of sushi-en hoeft de wijk niet meer uit. Agenda zette een culinaire wandeling uit.

Dicht bij de hemel is een uitstekend startpunt te vinden voor een culinaire route door De Pijp, een van Amsterdams meest trendy eetbuurten. Wie geen hoogtevrees heeft, neme de lift naar de 23ste etage van het Okura-hotel. Overweeg zo'n zesenhalve gulden voor een biertje neer te leggen in de `ciel bleu bar' om beloond te worden met wat gratis nootjes en een fantastisch uitzicht over Amsterdam. Van hieruit is De Pijp in één oogopslag te overzien: links de Ruysdaelkade, aan de noordzijde de Stadshouderskade en rechts de Amsteldijk. Alleen de Josef Israelkade in het zuiden is niet te zien.

De `claim to fame' van de wijk is even verderop gelegen: de Albert Cuyp-markt, tevens het culinair epicentrum van de Pijp. Aan het begin van de markt bevinden zich twee populaire lunchadressen: Hot and Cold en Bagels en Beans. Met name de laatste mag zich verheugen in een grote populariteit en is vooral op zondagochtend leuk. Een deel van de bezoekers maakt dan, direct uit het nachtleven en herkenbaar aan de rode ogen, de keuze uit de vele bagels, gezonde sapjes en grote kommen koffie.

Zento Sushi, een honderdtal meters verder, biedt de bezoeker verschillende vishapjes op een lopende band. Wie wat lekkers ziet, slaat toe en pakt het bordje van de band. Let wel op met het aantal bordjes dat je gulzig van de band grijpt, want Zento is niet echt goedkoop.

Een van de minder gezellige plekken in de wijk is het Marie Heinekenplein, dat buiten de standaard Ierse pub O'Donnells (waar ze overigens geen Heineken schenken) niet al te veel opmerkelijks kent. Loop daarom de 1e Jacob van Kampenstraat door naar de Frans Halsstraat. Hier bevinden zich verscheidene restaurants, waaronder Carel's en Quinto, doorsnee eetcafés: druk, lawaaierig en eten zoals je het in een eetcafé kunt verwachten. Bij het klassiek (jaren '20) ingerichte De witte uyl doen ze niet aan voor- en hoofdgerechten: alle gerechten zijn er even groot en dragen gekke namen als `Smokey and the Goose'. Met tevens een van de beste wijnkaarten van de stad is deze plek heel geschikt om met zijn tweeën romantisch te doen.

Nog veel vreemdere gerechtnamen hebben ze bij het hipste restaurant van de straat: Dekko. Bestel eens een `Music for catwalks' als je trek hebt in een runder rendang met aardappels en Masala aubergine. Maar ook `the new economy', `love from the sun' en `thank u mum' staan op de kaart in dit prijzige, maar goede restaurant, dat naar eigen zeggen `modern Australisch' eten serveert. Het schijnen allemaal songtitels te zijn.

Voor een andere concentratie hippe horeca dienen we de Daniël Stalpertstraat door te lopen naar het Gerard Douplein. Eerst drinken we een goed glas bij Wijnbar Boelen, Janssen en Van Bergen. Eerder een naam voor een advocatenkantoor en zo valt het vaste publiek van de wijnbar dan ook te typeren. Er is een zeer grote selectie wijnen per glas verkrijgbaar, waarbij je het net zo duur kunt maken als je zelf wilt, en er zijn redelijk geprijsde borrelhapjes en broodjes om de honger te stillen. Een absolute aanrader voor de wijnliefhebber. Wie een hekel aan wijn heeft, snelt naar de overkant van het plein, waar De Pilsvogel is gehuisvest. De naam zegt genoeg.

De laatste hotspot van de wijk is Mme Jeanette in de Eerste van der Helststraat, een zijstraatje van het plein. Jeanette is simpelweg de zoveelste lounge van de stad met een hoog (pseudo)trendy gehalte. Wie de houten deur door gaat, kan zich nestelen in het cocktail- of eetgedeelte. Zoals in de meeste lounges is het eten niet slecht, maar ook niet wereldschokkend. Ergens achterin staat dan nog een dj te draaien. Met een marguerita in de hand kan je er redelijk prettig de avond doorbrengen als je in een `loungy' bui bent.

Het lastige van al die hippe tenten is natuurlijk dat je het af en toe, zoniet helemaal, hebt gehad met al die hippe tenten. Al dat gezeur over `see and be seen', hippe gympen en die veredelde lottoballenmuziek die lounge wordt genoemd. En is loungen nu in of alweer uit?

Gelukkig is er in de wijk ook een prima route te volgen voor de trendongevoeligen.

De grote verscheidenheid aan buitenlanders in de wijk heeft geresulteerd in een zeer smakelijk voedselaanbod. Allereerst zijn er de talrijke Surinaamse eettentjes. Je hoeft nooit ver te lopen om er een te vinden. Unieker is Sabrosuras, waarvoor we even flink moeten doorlopen naar de Van Woustraat. Dit Colombiaanse eethuisje is lekker no-nonsense, met voetbalshirts en vakantiefoto's van het thuisland aan de muur. Meer Colombiaans genot bieden de geïmporteerde vruchtensappen en biertjes. Wie de uitstekende kwaliteit van de tapas en steaks kent, weet ook waarom er hier de nodige Colombianen komen.

Een van de klassiekers is het Italiaanse L'angoletto in de Hemonystraat. Het kleine buurtrestaurantje kent enkele ijzeren wetten: het is praktisch onmogelijk een plekje te krijgen, je zit altijd krap, de prijzen zijn laag en de kwaliteit hoog. Do Carioca in de Ceintuurbaan is een aardige optie voor wie eens Braziliaans wil eten.

Maar je kunt natuurlijk ook zelf aan de slag in de keuken. Daarvoor moeten we terug richting Albert Cuyp-markt. Zeker in de zijstraatjes is het een en ander te ontdekken. In de Eerste Sweelinckstraat, naast de kleine tapasbar Siempre Tapas, bevindt zich een winkeltje met een overvloed aan Spaanse gerechten. Betere serranoham is moeilijk te vinden. In een volgende zijstraat, de Eerste van der Helststraat, ligt Tjin's toko. Naast het gebruikelijke toko-aanbod kent het winkeltje ook moeilijk te vinden producten uit de mondiale supermarkt: van vijf soorten barbecuesaus uit de VS tot verschillende soorten hete pepers uit Mexico. En wie het na al dit culinaire aanbod dan nog niet weet: ook de Pijp heeft een McDonald's. Het aanbod moge bij de meesten bekend zijn.

    • Tijn Kramer