Plan zakenelite om `gewone mensen' te laten internetten

Zeven mannen met klinkende namen vinden dat gewone mensen veel te weinig gebruik maken van internet. Vanmiddag presenteren ze hun plannen – voor boeren, voor de thuiszorg, voor ouderen. Maar niet voor asielzoekers.

Terry Dornbush, voorheen de Amerikaanse ambassadeur, belde Hans Wijers, voorheen minister van Economische Zaken, nu partner van The Boston Consulting Group. ,,De hele wereld gaat op internet'', zei Dornbush, ,,Doet Nederland wel genoeg mee? Zullen we er wat aan doen?'' Dornbush wilde een platform connectivity `of zoiets' oprichten. Hij belde ook Anthony Burgmans van Unilever. En Ton Risseeuw, voorheen van Getronics. En Ben Verwaayen van Lucent. En Jeroen – in internationale kringen `Jerôme' – Mol van internetinvesteerder Gorilla Park. En kroonprins Willem Alexander. Want de kroonprins, dat is algemeen bekend (zegt Burgmans), emailt veel en zocht (zegt Risseeuw) naast water nog een ander mooi `maatschappelijk doel' om zich voor in te spannen. En wat is er mooier dan de verbreiding van de zegeningen van internet? Hij mocht de voorzitter worden!

Dat is nu ruim een jaar geleden, op het hoogtepunt van de hype. Wijers, Burgmans en Risseeuw waren eerst sceptisch over de plannen van Dornbush. ,,Er gebeurt al zoveel'', zei Wijers. ,,Wat kunnen wij nog toevoegen?'' En Burgmans: ,,Ik wil zeker weten dat het initiatief zinvol en niet overbodig is.'' De publieke lancering van het initiatief - gepland voor eind 2000 - werd een keer uitgesteld, omdat er twijfels waren over de `perceptie'. ,,We wilden niet overkomen als een subsidieinstelling die lieden zonder geld aan een computer kan helpen'', zegt Risseeuw nu.

Na een paar vergaderingen, een keer per maand van negen tot elf uur 's morgens op Paleis Noordeinde, was duidelijk wat de `missie' moest zijn. Internet dreigde elitair te worden voor het bedrijfsleven. En internet moest een medium worden voor gewone mensen. Boeren. Mensen in de thuiszorg. Ouden van dagen. Asielzoekers. Zij moesten leren hoe nuttig internet kon zijn voor hun dagelijks leven. Wat eerst platform connectivity `of zoiets' was, werd Platform Internet voor Alledag.

Het project voor de thuiszorg ontstond in het vliegtuig. Wijers was op weg naar Boston en raakte in gesprek met een consultant van Cap Gemini (nu Ernst & Young). De echtgenote van deze consultant werkte in de thuiszorg. De consultant ergerde zich al jaren aan de `slechte coördinatie' van haar werk. Een ander project gaat over over duurzame landbouw. Burgmans van Unilever: ,,Wij hebben duurzaamheid hoog in het vaandel staan. We zijn een gewaardeerd lid van de samenleving. Dat willen we graag blijven.'' Voor het virtuele landbouwproject werd een twintigtal boeren gehoord. Het grootste probleem, bleek, is de wirwar aan informatie over duurzame landbouw. Versnipperde kennis, tegenstrijdige adviezen. Lastig voor een duurzame boer.

Op de boerenwebsite die Unilever nu ontwikkelt kunnen vragen worden gesteld, ervaringen en best practices worden uitgewisseld. Unilever staat financieel 1 à 2 jaar garant voor het project. Daarna moeten de boeren het zelf doen, vindt Burgmans, bijvoorbeeld door de aanbieding van commerciële diensten. Rabobank en KPN hebben vorig jaar al een `agroportal' op internet opgericht waar boeren tegen betaling advies kunnen inwinnen.

Bij het thuiszorgproject zijn de mogelijke commerciële voordelen minder duidelijk. Maar ze zijn er wel. De website die de efficiëntie van de 60.000 wijkverplegers in Nederland moet vergroten, wordt toegankelijk door mobiele telefoons van Libertel. ,,Libertel kan er voordeel bij hebben'', zegt Wijers. ,,De leden van het platform zelf gaan zich er in ieder geval niet commercieel mee bemoeien. Daar zien we op toe.'' Ouderen zijn een heel belangrijke commerciële doelgroep. Banken houden hen scherp in de gaten. Internetbankieren is handig voor ouderen, maar het is ook goedkoop voor de banken zelf. Rabobank en ABN Amro volgen de voortgang van dit project met grote interesse, zegt Risseeuw.

Een project voor asielzoekers ging niet door. Het idee was dat asielzoekers zich met internet konden voorbereiden op de Nederlandse arbeidsmarkt. Advocatenkantoor Allen & Overy bood aan om te onderzoeken of aan zo'n project behoefte was. Medewerking aan een maatschappelijk project is altijd goed voor het imago. Jan Louis Burggraaf van Allen & Overy: ,,Die behoefte bleek er te zijn. Maar asielzoekerscentra zeiden dat ze er geen voor middelen hadden en geen mensen.'' Het project kwam niet van de grond. Burggraaf: ,,Justitie stond niet te springen om haar infrastructuur ter beschikking te stellen. Ze zeiden dat misbruik op de loer ligt.'' Voor Allen & Overy en het Platform was dat reden genoeg om het project te laten rusten. Burggraaf: ,,Wij kunnen ons niet permitteren om betrokken te raken in een politieke discussie over de aantrekkingskracht van Nederland.''

Het platform, zegt Burgmans van Unilever, richt zich niet op sceptici. ,,Ik ga niks opdringen. Het is een vrij land.'' Het initiatief is voor mensen die niet beseffen hoe belangrijk het voor hun kan zijn. Wat doen de leden van het platform zelf met internet? E-mail, opzoeken, een reis, soms een boek. Burgmans: ,,Internet speelt voor mij persoonlijk geen dominante rol, maar het is wel verdomde handig.''