In)tolerantie 2

Teruggebracht tot de kern staan volgens Van der Vlies ,,diametraal tegenover elkaar degenen die uitgaan van Gods soevereiniteit en degenen die de mens tot norm van goed en kwaad verheffen. Die twee uitgangspunten sluiten elkaar uit, en zijn dus onverzoenlijk.''

Die onverzoenlijkheid zou echter niet alleen leiden tot intolerantie bij Van der Vlies en de zijnen, maar evenzeer bij de `liberale humaniteitskerk' van Dijkstal en De Graaf. Ook die kerk duldt, aldus Van der Vlies geen andere leer naast zich. Ter illustratie daarvan vermeldt hij dat hier en daar al duidelijk is gesteld dat de ambtenaar die niet wil meewerken aan een homohuwelijk daartoe gedwongen moet worden.

Ervan afgezien dat het mij zeer onwaarschijnlijk lijkt dat een gemeentebestuur niet met serieuze gewetensbezwaren rekening zou houden, doet Van der Vlies' niet reële verwijt van eventuele intolerantie bij de `liberale humaniteitskerk' natuurlijk niets af aan zijn eigen intolerantie. Een intolerantie die zich uitte in verzet tegen wetgeving die in bepaalde opzichten meer ruimte wilde scheppen, en inmiddels heeft geschapen, voor de in onze samenleving essentiële vrijheid van godsdienst en levensovertuiging en de vrijheid daarnaar te leven.