Bedrog in Utrecht?

Heeft FC Groningen zondag zijn sportieve plicht verzaakt en FC Utrecht vrije doortocht verleend naar de 6-0 overwinning? Ronald Koeman – zelf van oorsprong Groninger – vroeg het zich openlijk af en ik, die de wedstrijd vanuit het stadion volgde, doe hetzelfde. Maar ik kom er niet helemaal uit.

Feit is dat de Groningers met een half slapende defensie van start gingen, waardoor Utrecht al heel snel aan de leiding kwam. Feit is verder, dat de gasten menig persoonlijk duel verloren, wat enerzijds veroorzaakt werd door een gebrek aan inzet, anderzijds door de verbeten, voor elke bal vechtende thuisclub.

Ik had de indruk dat de Groningers er in de eerste helft te weinig aan deden, maar na rust serieuzer te werk gingen.

Ik heb met name zitten letten op centrumspits Martin Drent, een niet van talent ontblote aanvaller, die vrijwel nooit aan de bal kwam, maar voortdurend van het kastje naar de muur liep. Al te goed bediend werd hij door zijn medespelers ook niet, maar een lusteloze indruk maakte hij zeer zeker.

Ook dat werd na rust beter hoewel het fanatisme van de thuisclub niet gering was. Een tegenstander die geen echt belang meer bij het resultaat heeft en die bovendien niet voor eigen publiek speelt, kan inderdaad in de verleiding komen er min of meer met de pet naar te gooien. Het had, vooral in de eerste helft, minder opzichtig moeten gebeuren.

Opzettelijk verloren? Misschien niet. Maar weinig gedaan om een eervol resultaat te bereiken? Dat zeker.