Roken toegestaan, graag zelfs

Canada heeft het roken in de ban gedaan, en rokers feitelijk ook. Maar het zakenleven in Toronto heeft nu zijn eigen nicotineoase.

De plek valt enigszins uit de toon in het zakendistrict van Toronto, temidden van spiegelglazen kantoortorens, gehaaste driedelige pakken, toeterende zwart-oranje taxi's en een zweem van hot dogs: een kleine oase van gemakkelijke stoelen, kabbelende jazz- en bluesmuziek, gratis koffie en ... sigarettenrook.

Welkom in de eerste `rooklounge' van Imperial Tobacco, de grootste Canadese sigarettenfabrikant. Tussen de zwartglazen blokkendozen van de Toronto-Dominion Bank biedt Imperial Tobacco in een sfeervolle groene patiotent toevlucht aan de verschoppelingen van het financiële hart van Canada: rokers. Anders dan in de brandschone wolkenkrabbers màg roken hier. Graag zelfs. En in tegenstelling tot de gehele Canadese advertentiewereld is roken in deze enclave voor de verandering eens even geen taboe.

,,Het is heerlijk om een plek te hebben waar je niet voortdurend het gevoel hebt dat je anderen lastig valt'', zegt Jim Noonan, een jurist bij een advocatenkantoor, tijdens zijn rookpauze in de lounge. Hij steekt er nog eentje op, uit een pakje waar met koeienletters `sigaretten veroorzaken hart- en vaatziekten' op staat. ,,Antiroken bepaalt de sfeer in Toronto'', zegt Noonan. ,,Het is de waan van de dag.''

Het antitabaksklimaat in Canada, een van de meest fanatieke antirooklanden ter wereld, is een bron van frustratie voor zowel geplaagde Canadese rokers als tabaksproducenten. Zo mag in Toronto vanaf deze week zelfs in restaurants en café's niet meer worden gerookt. Pakjes sigaretten moeten sinds begin dit jaar in het hele land zijn voorzien van foto's van verkoolde longen, vergeelde tanden of een andere rookkwaal. Advertenties voor sigaretten zijn nergens toegestaan, niet in bladen, niet op televisie, niet op billboards. Tabaksfabrikanten mogen geen sport- of culturele evenementen sponsoren.

,,We hebben steeds minder kanalen om met rokers te communiceren'', verklaart Michel Descôteaux van Imperial Tobacco het idee achter de rooklounge. Hij onderstreept dat in de lounge geen reclame voor sigaretten wordt gemaakt; dat zou in strijd zijn met de wet. Wel wordt bezoekers gevraagd zich in te schrijven bij een database. De adressenlijst die zo ontstaat, zal door Imperial worden gebruikt om folders naar klanten te sturen - een van de weinige manieren waarop de tabaksfabrikant zijn producten nog kan aanprijzen.

Intussen ervaren rokers het als ,,revolutionair'' dat iemand eens ,,aardig voor ze is'', zegt Descôteaux. ,,Rokers hebben het bar gehad in Canada in de afgelopen jaren'', verklaart hij. ,,Ze worden naar buiten gestuurd om op de stoep te roken, in een land waar temperaturen 's winters afdalen tot min twintig. Je zou niet op die manier met dieren omgaan, maar rokers worden routinematig zo behandeld.''

Voor nicotinegebruikers in financieel-Toronto is de rooklounge dan ook een verademing. Weg met rillen in een windtunnel voor de draaideur van je rookvrije kantoor; kom naar de rooklounge, ga even gemakkelijk zitten voor je sigaret in gezelschap van lotgenoten, lees er de Canadese zakenkranten op na of volg de cijfers van de Toronto Stock Exchange op een monitor. Een ,,mooi meisje'' verwelkomt je, zeggen de bezoekende effectenmakelaars en bankiers. En ze heeft ook altijd een vuurtje voor je.

,,Het is een tractatie'', zegt Todd Warren, die als consulent werkt bij de TD Bank, tegen de achtergrond van `Tears in Heaven' van Eric Clapton. Warren, een regelmatig bezoeker van de lounge, zit met twee collega's in een van de smaakvol ingerichte zithoeken: beige IKEA-stoelen en -bank, tapijt, glazen koffietafel. ,,Buiten word je als roker bekeken als een paria. Hier heb je dat stigma niet.''