KURT WEILL

De dansorkesten van de jaren dertig en veertig speelden de hits van de dag – en dus ook de nummers die Kurt Weill achtereenvolgens voor het theater in Berlijn en voor Broadway schreef. Het waren vaak arrangeurs in dienst van de muziekuitgevers die er fonkelende foxtrotjes van wisten te maken, vast en zeker met instemming van de componist die zodoende immers extra inkomsten tegemoet kon zien. Negentien authentieke dansarrangementen uit de tijd van Weill worden nu gespeeld door het Palast Orchester, de twaalfkoppige kapel uit Berlijn die excelleert in de amusementsmuziek uit het interbellum.

Charming Weill heet de cd. Een toepasselijke titel, want wat er hier en daar verloren gaat van de oorspronkelijke theaterdramatiek, wordt meer dan goedgemaakt door de charme van het strikte dansritme en de romige samenklank van telkens andere instrumentale combinaties. Als de arrangementen één ding duidelijk maken, is het dat Weill in melodisch opzicht veel te bieden had – en zijn lyriek wordt hier vernuftig verweven met de puntige syncopen. Zelfs op het anders zo grimmige Mackie Messer kan nu worden gedanst; het lied is in deze versie, misschien des te toepasselijker, zoet en verlokkend geworden.

De nummers zijn voornamelijk instrumentaal, maar af en toe klinkt ook, als een echo uit een ver verleden, de in brillantine gedompelde stem van refreinzanger Max Raabe op. Men ziet hem staan, de in jacquet gehulde vocalist, terwijl de paren over de dansvloer zwieren. En het kost moeite om stil te blijven zitten luisteren.

Palast Orchester: Charming Weill. RCA Red Label 09026 635132