Alweer grijpt Vitesse naast de prijzen

De liefde voor FC Groningen is sinds gistermiddag danig bekoeld bij de oud-speler. Vitesse-trainer Ronald Koeman herkende in de 6-0 nederlaag van Groningen tegen FC Utrecht een klassiek voorbeeld van het verzaken van de sportieve plicht. Met Vitesse als slachtoffer, want Koemans ploeg verspeelde door een 2-2 gelijkspel bij Sparta op doelsaldo deelname aan het UEFA-Cuptoernooi. Het verdriet van Arnhem werd daarmee de blijdschap van Utrecht.

Koeman was boos, teleurgesteld en gekwetst. Eerst en vooral omdat Vitesse had verzuimd te winnen van Sparta, maar ook omdat FC Groningen zich tegen concurrent FC Utrecht, schijnbaar gewillig, naar een ongebruikelijk grote nederlaag had laten spelen.

Het verwijt gold zeker niet alleen FC Groningen, daarvoor speelde Vitesse te slecht. Maar Koeman wilde het tóch gezegd hebben, temeer daar tegenstander Sparta zich gistermiddag wel het vuur uit de sloffen liep. Overigens tot verbazing van Sparta-trainer Willem van Hanegem, die zijn ploeg zag zwoegen terwijl het er niet meer toe deed. Voor Sparta stond voor aanvang van de wedstrijd tegen Vitesse deelname aan de nacompetitie immers al vast.

Voor de derde keer op rij werd Vitesse het beteuterde kind dat werd overgeslagen bij de verdeling van snoepgoed. En opnieuw op de laatste dag van de competitie.

In 1999 verspeelden de Arnhemmers bij Feyenoord een plaats in de voorronde van de Champions League. Waar een gelijkspel volstond, werd het in de Kuip kort voor tijd 2-1 voor Feyenoord. De televisiebeelden van een woedende voorzitter Karel Aalbers staan nog op het netvlies. Hij zag zijn ambitie om met de grote jongens mee te spelen niet in vervulling gaan.

Vorig jaar was er voor Vitesse weer geen plaats in de voorronde van de Champions League, omdat het op de slotdag van de competitie in het Gelredome met 2-2 gelijk speelde tegen Fortuna Sittard. Bij winst zou Feyenoord op de ranglijst zijn gepasseerd, omdat de Rotterdammers niet verder kwamen dan een 1-1 gelijkspel tegen FC Twente.

Waar Vitesse in 1999 en 2000 nog als troostprijs aan het UEFA-Cuptoernooi mocht meedoen, staat de club komend seizoen met lege handen. Vitesse kende een jaar met een aaneenschakeling van affaires, waarbij schuldeisers, deurwaarders, advocaten, FIOD-opsporingsambtenaren, rechercheurs of boze supporters op de stoep van het Gelredome stonden. Koeman en de spelers hadden met een toegangsbewijs voor Europees voetbal het leed kunnen verzachten. Maar zelfs dat pleziertje werd de club niet gegund.

Kort na de wedstrijd kon Koeman de consequenties van het debacle in Rotterdam niet overzien, maar je hoeft geen boekhouder te zijn om vast te stellen dat Vitesse de inkomsten uit UEFA-Cupvoetbal goed had kunnen gebruiken. Het bestuur heeft enkele maanden geleden al laten weten, dat de begroting van om en nabij de 50 miljoen gulden tot zo'n 40 miljoen moet worden ingekrompen. Bovendien heeft Vitesse nog een schuld van ruim 60 miljoen gulden aan Nuon.

Over de sportieve gevolgen wenste Koeman nog niet te filosoferen. Over versterkingen repte de trainer niet. Voor zover daarover nog geen duidelijkheid bestond, verschafte Koeman die gisteren over zijn eigen positie: hij blijft, ook zonder Europees voetbal. Hij huldigt het adagium: een man een man een woord een woord.

Gold dat ook maar voor zijn spelers als het om nakomen van afspraken en uitvoeren van taken en opdrachten gaat. Maar daarover kon Koeman zich dit speeljaar met recht beklagen. Na een goed begin van het seizoen viel Vitesse na de winterstop ten prooi aan een vormcrisis. Met het aanbreken van de lente, leek die te zijn bezworen, onder andere dankzij de winst op Ajax. Schone schijn zo bleek, want gistermiddag – toen het er echt op aankwam – volgde op Spangen alsnog het demasqué.

Vitesse slaagde er door doelpunten van Mbamba en Sikora nog wel in om een 2-0 achterstand (voor Sparta scoorden Langerak en Boukhari uit een strafschop) weg te werken, maar miste vervolgens de kracht, de overtuiging, maar vooral de kwaliteit voor een overwinning. Hulpeloos zegen de spelers na het laatste fluitsignaal ter aarde. Symbolischer kon ellende niet worden uitgebeeld.