De grote festivals

Van mei tot september kun je overal in Europa terecht voor de grote bridgefestivals. Juan-les-Pins, Oostende, Biarritz, Vichy, Loiben, Deauville, La Baule, Scheveningen, de bridgeliefhebber heeft het maar voor het uitkiezen. Ieder toernooi heeft zijn eigen kenmerken. Op dit moment wordt Juan gespeeld. Flaneren op de boulevard, luieren op het strand, het casino, de Formule I in de Grand Prix van Monaco en veel, heel veel topspelers. De Polen zijn kwalitief goed vertegenwoordigd, de Nederlanders kwantitief.

Uiteraard ook aanwezig zijn de onvermijdelijke Hacketts. Deze bridgefamilie uit Manchester bestaat uit drie professionals: vader Paul, een voormalige Europees kampioen en de tweeling Jason en Justin, die tegenwoordig wordt beschouwd als het sterkste paar van Groot-Brittannië. Het gezelschap reist al jaren de wereld rond en biedt zijn diensten aan voor iedereen die maar wil (en het zich kan veroorloven). Op hun site kun je ze inhuren. Maar je moet opschieten, want hun programma slibt snel dicht.

Verleden jaar werkte het Hackett-circus vijftien landen af: van Chili tot Japan en van Nieuw Zeeland tot Maastricht. Paul Hackett speelde in Juan de mixed met Brigitte Mavromichalis. Als ega van een Griekse reder, stapt ze, gezien haar huidige domicilie, ook wel als de `Swiss Miss' door het leven. Hackett zag twee aardige spellen. Eerst een tegenspelprobleem:

Tegen 6♠ zal west meestal starten met ♣H . De leider doet er nu het beste aan door de eerste slag te duiken, een routinehandeling om de telling bij te stellen voor een mogelijke dwang. Nu moet west per se de goede kaart op tafel leggen. Ieder ander naspel dan ♡H zal leiden tot een dubbele dwangpositie met harten als centrale kleur. Omdat ♡5 de twaalfde slag dreigt te worden moet west zijn klaveren- en zijn hartenstop vasthouden en oost zijn ruiten- en zijn hartenstop. Na acht rondjes schoppen zal dat niet blijken te lukken.

Soms kan een uitkomst je op het goede spoor zetten, zoals dit spel uit het mixed-toernooi aantoont:

Meestal ging het zuid: 3♠, noord 4♠. Indien de verdediging begint met twee keer klaveren is het eindcontract volstrekt kansloos. Tegen 4♠ van Paul Hackett kwam west evenwel uit met een kleine harten voor de vrouw op tafel. Normaal lijkt nu om met ♡A over te steken en te snijden op troefheer. Met het actuele zitsel ga je dan down omdat je nog twee klavers en een harten om je oren krijgt. Hackett volgde een andere speelwijze. Hij begon met ♠A te slaan voor het geval de heer sec zat, stak daarna over in harten en speelde ruiten naar de vrouw. Op ♦A dumpte hij vervolgens een klaveren (een harten had ook gekund).

Zo beperkte Hackett zijn verliezers tot drie en was 4♠ gemaakt. ,,Hoe wist je dat ♦H goed zat?'', vroeg iedereen na afloop. ,,Gezien zijn uitkomst leek het erop dat west alleen maar heren had. En een troefstart doe je niet zo gauw'', was de verklaring van de Britse toernooitijger. Door zijn jarenlange ervaring met mindere spelers wist hij dat bridgetoeristen geneigd zijn te denken dat onder heren starten slecht is.

Terwijl de mussen van het dak vallen wordt deze week gespeeld om de ArboNed Team Cup, het belangrijkste knock-out viertallentoernooi van Nederland.

De sterkste formaties van Nederland spelen vier dagen lang op het hoofdkantoor van een grote Arbo-dienst uit Nieuwegein om niet onaanzienlijke geldprijzen. Favorieten voor de titel zijn de Lombard uit Rotterdam en 't Onstein (`Stal Melchers') uit de Achterhoek. Volgende week meer.

    • Jan van Cleeff