Zwarte school wordt beetje wit

Een groep Nederlandse ouders zocht in Rotterdam-West naar een school met autochtone én allochtone leerlingen, een afspiegeling van de buurt. Die was er niet. Daarom hebben ze besloten hun kinderen massaal aan te melden bij een zwarte school.

De directeur van De Vierambacht heeft goed nieuws. Zijn zwarte basisschool in Rotterdam-West wordt vanaf september weer een beetje wit. Voor het komende schooljaar zijn acht witte kinderen aangemeld voor groep 1.

In de loop van het jaar zullen meer witte kleuters volgen. Hun ouders weigeren zich nog langer neer te leggen bij de tweedeling in het onderwijs en hebben besloten hun kinderen collectief aan te melden bij De Vierambacht.

Schooldirecteur Daaf van de Wege: ,,Het is goed voor kinderen om met andersgekleurden om te gaan.''

Onderwijswethouder Els Kuijper: ,,Dit is een mooie beweging.''

Initiatiefneemster Gerry de Hoogh, moeder van Lisa (3): ,,Vroeger koos je een school voor je kind, nu kiest de school jou. Zo hoort het niet te zijn. Dat moet anders.''

De school kiest zijn leerlingen? De Hoogh legt uit wat ze bedoelt. In Rotterdam-West wonen allochtonen en autochtonen. Die gaan naar een gescheiden circuits van scholen, ontdekte ze tijdens haar zoektocht naar een school voor Lisa. De allochtonen gaan naar openbare scholen, die niemand mogen weigeren. De autochtonen rijden hun kinderen met auto's de buurt uit, naar bijzondere scholen die werken met wachtlijsten. Door die wachtlijsten was de kans klein dat Lisa naar de school van haar keuze zou mogen. Bovendien wilde De Hoogh eigenlijk dat haar dochtertje naar een school met allochtone én autochtone kinderen zou gaan.

De ouders van Lisa zijn niet de enigen die tevergeefs zoeken naar een gemengde school. In Deventer hielden Turkse ouders vorig jaar hun kinderen thuis, zij wilden niet langer dat ze naar een zwarte school zouden gaan. De ouders wilden dat de gemeente actie ondernam.

Ook zijn er voorbeelden van schoolbesturen die proberen de kleur van een school te veranderen. Maar ouders die het heft in handen nemen? Het ministerie van Onderwijs heeft er nog niet eerder van gehoord, en de Stichting Ouder Belangen Organisatie, `consumentenbond voor ouders van leerplichtige kinderen', evenmin.

Toen Lisa's ouders tijdens hun zoektocht voor het eerst De Vierambacht aandeden, was er geen autochtoon kind te bekennen. De school viel automatisch af. Later, aan de keukentafel, sloeg de twijfel toe. Was de juf niet leuk? Waren de kinderen niet lief? Lag de school niet in hun wijk?

Ze besloten dat ze Lisa best naar De Vierambacht wilden sturen, als er maar meer blanke kinderen naar toe zouden gaan. ,,Sommige blanke ouders kiezen nu voor een Montessorischool omdat die wit is, niet omdat ze het Montessorionderwijs zo goed vinden'', zegt De Hoogh. ,,Maar niet ieder kind is daarvoor geschikt.''

Lisa's vader en moeder gingen op zoek naar ouders die hetzelfde wilden als zij. Ze verspreidden flyers, plaatsten een advertentie in een lokaal blaadje en organiseerden een voorlichtingsavond. Er kwamen 26 ouders. Een van hen was Isabel de Pater, die haar dochtertje Pépé ook naar De Vierambacht stuurt. ,,Door dit te doen, raak je meer betrokken bij de school.''

Schooldirecteur Van de Wege overtuigde de ouders ervan dat zijn school de komst van de witte kinderen aankon. ,,Vroeger'', zegt hij, ,,was het normaal dat kinderen naar de dichtstbijzijnde school gingen.'' Van de Wege hoopt dat zijn school weer een afspiegeling van de wijk zal worden. In Delfshaven, de deelgemeente waarin De Vierambacht staat, is de verhouding allochtoon-autochtoon 70-30.

Ook de Rotterdamse wethouder van onderwijs Els Kuijper (PvdA) juicht het initiatief toe. De gemeente heeft een halve extra leerkracht toegezegd. Kuijper: ,,Ik ben hier blij mee, omdat ouders bereid blijken door de beelden `zwart' en `wit' heen te kijken naar de kwaliteit van een school.''

Maar is het niet een beetje triest dat ouders zoveel moeite moeten doen? Ligt hier niet een taak voor de overheid? Kuijper: ,,Als je gaat proberen dit vanuit de overheid te regelen, dan werkt het niet. Spreidingsbeleid is bovendien in strijd met de vrijheid van onderwijs, met de vrijheid van schoolkeuze.''

De ouders van de Vierambacht zijn niet bang dat hun kinderen te weinig aandacht zullen krijgen, omdat allochtone kinderen misschien een achterstand hebben. Het is de bedoeling ouders bij het onderwijs te betrekken door middel van een ouderraad – die was er niet. De Hoogh: ,,Wij nemen zomaar aan dat onze kinderen een grotere woordenschat hebben. Wij gaan uit van het negatieve. Maar in feite weten we helemaal niet of dat wel zo is.''