Acties bij ECT zetten veel op het spel

Stakingen waarbij de hele haven plat ligt horen in de Rotterdamse haven tot het verleden. Maar zelfs kleine conflicten zoals bij het containeroverslagbedrijf ECT kunnen grote gevolgen hebben.

De directie van het grootste overslagbedrijf in de Rotterdamse haven, Europe Combined Terminals (ECT), onderzoekt momenteel hoe het loonconflict met de bonden moet worden beslecht. Veel manoeuvreerruimte heeft het bedrijf niet. De eis van de bonden – handhaving van de prijscompensatie plus 2 procent loonsverhoging per jaar in een tweejarige CAO – noemt personeelsdirecteur Hans de Ruiter van ECT ,,nog steeds een brug te ver.''

Vorige week brak een 24-uursstaking bij het containeroverslagbedrijf uit, gevolgd door een aantal `wilde' onaangekondigde acties. Het conflict heeft al een geschat verlies voor ECT opgeleverd van vijf à tien miljoen gulden, en een even groot verlies bij vervoerders en rederijen.

Dat is voor `het uithangbord van de Rotterdamse haven', zoals ECT regelmatig wordt geafficheerd, geen reclame. Zelfs onder een deel van het 1.300 man operationele personeel, om wie de staking bij ECT in feite draait, groeit het onbehagen dat de acties wel eens ,,een prachtig bedrijf naar de knoppen zouden kunnen helpen.'' Maar de bonden zijn onwrikbaar.

Die koesteren de in het verleden afgedwongen riante arbeidsvoorwaarden voor hun leden (het gemiddelde salaris in de operationele sector bij ECT bedraagt al snel een ton per werknemer). Ze zijn niet van plan veel concessies te doen. Zeker niet na de uitspraak van rechtbankpresident Van den Emster. Hij stelde de bonden in het kort geding dat ECT had aangespannen in het gelijk en zei dat hun acties niet onrechtmatig waren. Die uitspraak kwam als een tegenslag voor ECT-voorzitter Carel van den Driest, die na zijn aantreden bij ECT anderhalf jaar geleden een rigoureuze ommekeer bij het bedrijf heeft ingezet.

Computer- en logistieke problemen veroorzaakten vorig jaar grote vertragingen. Klagende klanten dreigden ECT massaal de rug toe te keren. Schepen werden niet gelost omdat er geen personeel beschikbaar was, terwijl in de kantine een ECT-terminal verderop het personeel rustig koffie zat te drinken.

Met chirurgische precisie heeft Van den Driest ingegrepen, zoals hij eerder bij Van Ommeren deed. In relatief korte tijd heeft hij bij ECT veel bereikt. Hij heeft het management versterkt (met de komst van Steven Lak van het gemeentelijk havenbedrijf en Jan Gelderland van Maersk), het vertrouwen in de klanten hersteld, dreigende ruzies met grote klanten voorkomen.

Onder Van den Driest kregen de twee grootste containerrederijen ter wereld, Maersk/Sealand en P&O Nedlloyd, hun zin met de vestiging van een eigen containerterminal op de Maasvlakte. Van den Driest toonde daarmee aan dat hij oog heeft voor de noden van de klant, want Rotterdams grootste klant Maersk dreigde al jaren weg te lopen.

Het omzetverlies voor ECT, dat driekwart van de ruim zes miljoen TEU (één TEU is één container van twintig voet) afhandelt die die Rotterdamse haven jaarlijks overslaat, woog bij die beslissing ruimschoots op tegenover het herstelde vertrouwen van de klanten in ECT. Klanten die van Van den Driest de garantie kregen dat hun schepen bij ECT weer op tijd afgehandeld worden.

Het huidige arbeidsconflict doet aan deze resultaten natuurlijk afbreuk. Het is ook nadelig voor de haven van Rotterdam, die in toenemende mate de druk van de concurrentie voelt. Ter illustratie: ECT is zijn positie als grootste containeroverslagbedrijf van Europa twee jaar geleden al kwijtgeraakt aan het Duitse Eurogate.

Na hun triomf in de rechtszaal zeiden de bonden bij monde van FNV Bondgenoten-bestuurder Aad Scholten dat het conflict ,,nu even tot rust moet komen.'' Maar de oplossing van het conflict is daarmee nog geen stap dichterbij gekomen.