VPRO 75 JAAR (4/4)

Het rebelse schuilt tegenwoordig voornamelijk in de slagzin: ,,De VPRO lijkt nergens op.'' Terwijl de kritiek vaak luidt, dat de VPRO te veel op van alles en nog wat is gaan lijken. Op de radio is er weinig speelruimte meer voor een eigen geluid en op de televisie heeft de samenklontering op Nederland 3 een soortgelijk effect gehad. Soms is het verschil tussen NPS en VPRO met het blote oog niet meer zichtbaar. Te meer nu zelfs het wekelijkse hoogtepunt voor de geestverwante goegemeente – de VPRO-zondag – niet meer bestaat.

Niettemin biedt de VPRO aan programmamakers af en toe nog mogelijkheden die elders veel minder voorhanden zijn, al zal Robbie Muntz (op de rechter foto met zijn partner Paul Jan van de Wint) het met die stelling niet eens zijn. Jiskefet en Arjan Ederveen kwamen vooral tot bloei omdat ook de misgrepen geduldig werden geaccepteerd. Intussen blijft Achterwerk de succesvolle speeltuin voor nieuw talent, terwijl er vanzelfsprekend geld en zendtijd beschikbaar zijn voor een lange en diepgravende interviewserie van Wim Kayzer (op de linker foto) of als Netty Rosenfeld een persoonlijke film wil maken.

Precies 75 jaar geleden begon de VPRO als enige voorvechter van een nationale omroep. Nu gaat ze bijna op in een tegenstrijdig bestel, dat toewerkt naar een nationale omroep zonder dat Den Haag dat hardop durft te zeggen. Maar af en toe steekt ze, ondanks alles, het vrijzinnige kopje toch nog op. Zondag wordt het jubileum gevierd, in OVT (Radio 1, 10.00-12.00u) en 's avonds op Nederland 3 (20.30-21.00u). Dat wordt het kortste jubileumprogramma ooit.