Stroming van onversterkte krachten

,,Het is niet nieuw en eigenlijk ook geen beweging'', zegt programmamaakster Paula van der Elsen over de `New Acoustic Movement'. Toch vond ze de popgroepen die daartoe gerekend worden interessant genoeg om er een aflevering van Lola da Musica aan te wijden.

Zoals wel meer trends en etiketten in de snelle wereld van de pop vond de term zijn oorsprong op de cover van het Britse muziekblad New Musical Express. Dat blad signaleerde hoe groepen als Turin Brakes, I am Kloot en Kings of Convenience zich bedienden van akoestische gitaren.

En hopla, een `nieuwe' stroming was geboren. Alsof er nooit deltablues, singer-songwriters en `unplugged'-platen hebben bestaan.

Die groepen zelf ontkennen natuurlijk om het hardst dat ze deel uitmaken van de beweging. ,,We gaan niet naar akoestische feesten'', zegt het Noorse duo Kings of Convenience.

Toch staat deze groep volgens Van der Elsen nog het minst afwijzend tegenover het idee van zo'n beweging. Tenslotte heet hun debuutalbum Quiet is the new loud, een titel die, als er echt een New Acoustic Movement bestaat, een mooi manifest zou zijn.

En natuurlijk is het opmerkelijk dat zo'n Noors duo tegelijkertijd en met kennelijk dezelfde beginselen naar voren treedt als de Engelse groepen Turin Brakes en I am Kloot – al gaat dat trio aanzienlijk rockiger te werk dan het uitsluitend met akoestische gitaren en stemmen in de weer zijnde Kings of Convenience. ,,Het hangt kennelijk in de lucht'', zegt Van der Elsen.

Ze had van te voren een soort liefdesverklaring aan de akoestische gitaar verwacht, zegt ze, maar voor al deze groepen geldt dat die gitaar slechts een stuk gereedschap is om het een en ander over te brengen. Wat onderscheidt ze dan van, zeg, Simon & Garfunkel? ,,We luisteren naar allerlei muziek die Simon & Garfunkel nooit gehoord hebben'', zegt een lid van Kings of Convenience. ,,We zijn nu dertig jaar verder. Dat integreren we allemaal in onze muziek.''

Bij I am Kloot geldt dat bijvoorbeeld voor de dance-invloeden, die in `hun' stad Manchester altijd belangrijk zijn geweest. ,,Daarom spelen ze met een zekere groove'', zegt Van der Elsen, die die groep in Manchester opzocht. Ook Turin Brakes wil zich onderscheiden van de wagonladingen akoestische muzikanten van vroeger door een extra, dubbelzinnige en soms venijnige laag aan te brengen, zeker op het niveau van de teksten. ,,Als in een film van David Lynch.''

John Bramwell, de voorman van I am Kloot, omschrijft de beginselen van deze `stroming' het mooist. Hij had eens letterlijk schreeuwende ruzie, vertelt hij, waarbij zijn opponent ineens heel zachtjes ging praten. Met veel effect. ,,Zacht komt soms veel harder aan.''

Loladamusica: New Acoustic Movement, VPRO, donderdag, Ned.3, 20.00-20.45u. (Herhaling: zaterdag, Ned.3, 12.15-13.00u.)