Scenario's ook Italiaans probleem

De organisatoren van het N.I.C.E. Festival (New Italian Cinema Events) beogen de nieuwe Italiaanse cinema te promoten en bij een breder publiek bekend te maken. Op zich is dit een lovenswaardig initiatief, zeker als de selectie van een hoogwaardig niveau is. Maar waar de kwaliteit van een vergelijkbaar festival als Ciné Premières, gewijd aan de Franse film, wel van hoog peil is, daar laat het vierde N.I.C.E. festival het een beetje afweten.

De selectiecriteria zijn vaag. Als het om nieuwe regisseurs gaat, waarom zitten er dan zo veel (bijna) vijftigers tussen? Ook lijkt er meer gekozen te zijn voor diversiteit dan voor artistiek interessante films. Misschien dat er daarom op zondag 27 mei een debat wordt georganiseerd over de vraag of de Italiaanse en Europese cinema in crisis is.

De zeven films overziend lijkt het grootste probleem, net als in Nederland, het scenario te zijn. Dat van Le sciamane (Anne Riitta Ciccone) is zelfs uiterst pijnlijk. De dertiger Claudia leeft een permanent gestresst en nerveus bestaan en zoekt hulp bij allerlei New Age genezers. Zowel de satire op haar geestesgesteldheid als die op de New Agers wordt zo vet aangezet en zo vaak herhaald dat menigeen de aandrang zal voelen de zaal voortijdig te verlaten. En het script van Il cielo cade (Andrea en Antonio Frazzi) kan niet kiezen tussen het tonen van de leefwereld van vier kinderen in 1944 of het portretteren van de trotse joodse intellectueel Wilhelm (gespeeld door Jeroen Krabbé). Daarnaast liggen al te vaak pathos (Prime luci dell' alba) of sentiment (Sangue vivo) op de loer door vet aangezette muziek en flashbacks in slow motion.

Toch is er hoop. Hoewel Un amore (Gianluca Maria Tavarelli) een bekend verhaal vertelt, de ups en downs van een relatie gedurende 18 jaar, is de vorm en uitwerking hiervan esthetisch superieur aan alle andere films. De film bestaat uit hoofdstukken die per deel in één lang, ongemonteerd en bij vlagen virtuoos shot zijn gevangen. De logistieke en technische uitdaging die hieraan kleven staan echter volkomen in dienst van het verhaal en zijn geen doel op zich. Altijd staat de psychologie van de twee hoofdpersonages centraal. Un aLmore verdient een bioscooprelease los van de eenmalige vertoning (donderdag) op het festival.

New Italian Cinema Events

(N.I.C.E.). In: De Balie, Amsterdam (met op zondag 27 mei om 16.00u een rondetafelgesprek over de

toekomst van de Italiaanse en Europese cinema).