King of the Hill

Er zijn weinig hedendaagse filmmakers die zo bijna recalcitrant de heuvels van Hollywood zijn opgevlogen en afgedonderd als Steven Soderbergh. King of the Hill, met een prominente rol voor onze eigen Jeroen Krabbé als afwezige vader, is in zijn filmografie de rol toebedeeld van goed ontvangen maar matig bezochte derde film. Soderberghs bestorming van Cannes, nu twaalf jaar geleden met Sex, lies and videotape, is geschiedenis. Daarna kwam alleen maar dat eeuwige evenaren. Maar zoals gezegd, Soderbergh doet het net allemaal een beetje anders.

Na King of the Hill, een mooie sobere Bildungsfilm die zich afspeelt tijdens de Amerikaanse Depressie, maakte hij een handvol nog duisterder en zeer onafhankelijk geproduceerde films – zowel onafhankelijk van toon als onafhankelijk van de traditionele Amerikaanse studio's. Daarna begon de geschiedenis weer opnieuw met sterren (George Clooney en Jennifer Lopez in Out of Sight en Julia Roberts in Erin Brockovich) en onthutsende verhalen (het demasqué van de sixties in The Limey en van de strijd tegen drugs in Traffic).

Een ontmaskeraar van hypocrisie is hij genoemd in deze krant en hoezeer dat ook opgaat voor de meeste van zijn films, voor King of the Hill nou net weer het minst. Oliver Twist en Huckleberry Finn komen eerder in je op, bij deze op de memoires van Ernest Hemmingways vriend A.E. Hotcher gebaseerde film. Hoofdpersoon Aaron (een innemende rol van kindacteur Jesse Bradford) is helemaal alleen op de wereld, want zijn broertje is bij familie, zijn moeder in het sanatorium en zijn vader grijpstuivers aan het verdienen als handelsreiziger. Hij wordt omgeven door kleurrijke clichékarakters, als de dronken Mr. Mungo (komiek Spalding Gray, later nog eens de hoofdpersoon van een eigen Soderbergh film: Gray's Anatomy), de goede hoer Elizabeth McGovern en de afschuwelijke schooljuf. Maar hij overleeft met bravoure en charme. En ondertussen laat regisseur Soderbergh zijn protagonist ook echt volwassen worden.

Maar ondertussen lijkt het ook alsof Steven Soderbergh de toeschouwer wil laten terugverlangen naar die armzalige jaren dertig, toen de wereld nog niet al haar onschuld had verloren.

King of the Hill (Steven Soderberg, VS, 1993), woensdag, Yorin, 20.30-22.20u.