Boesak, om goed gedrag vrij, wil van geen schuld weten

Na twaalf maanden cel wegens verduistering van hulpgelden kwam dominee Allan Boesak gisteren weer vrij. Hij werd ontvangen als een held.

Buiten de gevangenispoort ging de rechtervuist triomfantelijk de lucht in. Later, in de kerk, opende de hand zich voor een zalvend gebaar. Striemende woorden kwamen uit zijn mond. Allan Boesak is terug en iedereen zal het weten. ,,De ballingschap is voorbij, maar de bevrijding is nog niet gekomen'', zei Boesak, prekend als vanouds. Niet hij maakte fouten: Boesak wilde van geen schuld weten. Het was de boze buitenwereld die het allemaal had gedaan.

His People (Zijn Volk) is een nieuwe Zuid-Afrikaanse christelijke stroming, op Amerikaanse leest geschoeid. Het kerkgebouw in Kaapstad is gevestigd in een afgedankte loods die plaats biedt aan 5.000 mensen. Zoveel waren er gisteravond niet om Boesak opnieuw welkom te heten, maar toch was de zaal voor de inderhaast belegde dienst goed gevuld. Dominee na dominee prees de collega de hemel in. ,,Een man gezonden door God, met een doel, een bestemming'', zei een van hen. Een andere prediker wilde Boesak voordragen voor de hoogste onderscheiding van het land, de Orde van de Goede Hoop.

Daarna mocht Boesak zelf de gemeente toespreken. Onder luide toejuichingen en herhaaldelijk onderbroken door applaus of jubelende gelovigen. Het was alsof hij nooit was weggeweest. Gedurende zeven magere jaren sprak Allan Boesak niet in het openbaar. Gisteren gooide hij al zijn gram, alle frustraties in zijn preek. Met zijn karakteristieke hoge stemgeluid en oratorische talent zweepte hij zijn toehoorders op. Verpakt in bijbelteksten over eerlijkheid en het nakomen van beloftes bracht Boesak een niet mis te verstane politieke boodschap: de omwenteling heeft gefaald. ,,We hebben een nieuw Jeruzalem, maar de ongelijkheid is gebleven'', aldus Boesak. ,,We hebben geen boodschap meer aan de loze beloftes van politici, we hebben mensen nodig die ons niet verraden.''

Allan Boesak was in de jaren tachtig een van de meeste vooraanstaande en uitgesproken strijders tegen de apartheid. Hij had na de opheffing van de apartheid in 1994 een belangrijke politieke carrière in het vooruitzicht. Maar in datzelfde jaar ontdekte men grove onregelmatigheden in de boekhouding van Boesaks stichtingen, die jarenlang veel geld ontvingen van buitenlandse donoren, onder wie de Amerikaanse zanger Paul Simon. Boesak vluchtte hierop naar de Verenigde Staten en keerde in 1996 vrijwillig terug. In het proces dat volgde gaf zijn accountant toe dat hij en Boesak een bedrag van zo'n vijf miljoen gulden hadden verduisterd. Boesak bleef altijd ontkennen, maar werd vorig jaar door de rechter op grond van een overvloed aan bewijzen tot drie jaar cel veroordeeld.

Wegens goed gedrag kwam hij gisteren vrij, al is het voorwaardelijk. Hij heeft een jaar lang huisarrest en mag het district Helderberg, nabij Kaapstad, niet zonder toestemming van de autoriteiten verlaten. De voorwaarden lijken een formaliteit. Boesak kreeg meteen al permissie om naar Kaapstad te reizen voor de kerkdienst en zal daar ook vanavond zijn voor een politieke bijeenkomst van het ANC ter zijner ere.

Het ANC heeft Boesaks veroordeling nooit betwist, maar bleef pal achter hem staan. De provinciale leider van het ANC in de provincie West-Kaap, Ibrahim Rasool, verwelkomde de ex-gevangene gisteren met open armen: ,,Boesak heeft ons land nog steeds veel te bieden, we moeten gebruik maken van zijn kundigheid.'' De voorganger vroeg de gemeente na Boesaks triomfpreek om een groot applaus. ,,Applaus voor Boesak, applaus voor Jezus.'' En dat gebeurde.