Zoetwarenhorizon

Een stukje over welk culinair onderwerp dan ook komt tegenwoordig al gauw uit op ellende. Als het niet de ongebreidelde macht van het agro-industrieel complex is, dan zijn het wel kwalijke micro-organismen, dierenleed en smaakvervlakking. Tenzij je het hoofd afwendt, is een lyrische beschouwing over genieten van eten en drinken in de regel onmogelijk.

Alles raakt verstrikt in de fuik van het eetcultuurpessimisme. Slechts de romantiek biedt een bescheiden ontsnappingsroute. Vroeger was het beter, elders is het beter en in de toekomst zal het beter zijn. Je hebt er in het dagelijkse leven zo weinig aan te weten dat de appels vroeger nog de tijd kregen om aan de boom te rijpen en dat er ergens in Noord-Italië nog echt spek is te krijgen en dat extensivering van de veeteelt dierenleed en besmettelijke ziektes gaat uitbannen.

Maar koekjes, dat lijkt me wel een veilig onderwerp. Het zal zijn omdat koekjes niet zo'n dynamische markt vormen. Aan het ruime aanbod in de winkel te zien doen ze het een stuk beter dan andere producten van weleer als paprijst en spliterwten. De koekjes uit mijn jeugd liggen nog steeds in de winkel, de frou frou, de café noir, de kletskop, het bitterkoekje, het kaneelbeschuitje, de mokkastick, het speculaasje en zelfs het mariakaakje. Ze zaten al in de koektrommel die op tafel stond als we om vier uur uit de lagere school met thee werden opgewacht. Het begrip `lagere school' is verdwenen, maar aan de basis van het koekjesassortiment veranderde weinig in veertig jaar. De koekjes zijn hoogstens wat meer volkoren, wat meer gezond en wat meer chocolate chip. Goed, de Nobofabriek moet sluiten, Victoria heeft het niet gered en Verkade heeft wel eens last van veranderingsstuipen. Maar slecht gaat het vast niet in de koekjeswereld.

Dat vermoeden wordt uit betrouwbare bron bevestigd. Mars meldt in een persbericht dat koek in Nederland erg populair is. Ruim veertig procent van alle omzet in de zoetwaren wordt gerealiseerd in de koek- en biscuitsector. Deze waarneming zal niet belangeloos zijn en inderdaad, het persbericht krijgt een verontrustende wending. Als Mars het koekje preekt, bakker pas op je boterbiesjes!

Mars constateert dat het koeksegment een `wat traditioneel karakter heeft met weinig grote merken'. Dat is niet erg sympathiek van Mars, tegenover de collega's Verkade, Lu, Delacre, Bahlsen en Jules de Strooper. `Koek kan wel degelijk fun en dynamiek uitstralen', doet Mars er nog een schepje onaardigheid bovenop.

Zo, nu is er verbaal een gat in de koekjesmarkt geschapen. Daar is uiteraard een dichtende taak weggelegd voor Mars dat `haar zoetwarenhorizon verbreedt'. Half augustus introduceert Mars het nieuw koekje `Bisc&' in vier varianten. Het grappige is dat Mars niet zozeer een lekker koekje heeft bedacht, als wel `in het koeksegment een aansprekend en dynamisch merk in de markt wil zetten'.

Het persbericht bezigt de geheimtaal van marketing en communicatie. `Er is een uitgebreid sampleprogramma opgesteld.' Geen idee wat dat is. Moeders, let op uw kinderen, want `de samplingteams komen op plaatsen waar veel jongeren komen zoals scholen'. Er is ook een `senior brandmanager biscuit' – oude koekjesbaas? – aan het woord en die zegt: `Het is een kwestie van de confectionarykennis naar het koekschap brengen.'

Levendig staat me nog voor ogen hoe Mars een aantal jaren geleden zijn confectionarykennis naar het vriesvak heeft gebracht. Dat heeft een paar merkwaardige ijsjes opgeleverd. In de gedroomde wereld van Mars smaakt alles naar Snickers, Twix, M&M's of Bounty. Dat is een misvatting, want candy-bars en ijs hebben elk hun eigen karakter.

Eenzelfde misvatting ligt ten grondslag aan het nieuwe koekje Bisc&. Het is een combinatie van een krokante bodem met een toplaag van M&M's, Twix, Mars of Bounty. De Bisc& Twix, een biscuitje met een laagje Twixsmaak, heb ik mogen proeven. Het is een overbodig koekje. Wie van Twix houdt, kan beter een Twix nemen. Wie van koekjes houdt kan beter een lekker koekje nemen.