Talent in de Bijlmer 2

Met verbazing lazen wij het artikel `In de Bijlmer moet jong talent vechten' over het toneelstuk `Ik ben mijn grootste fan' dat productiehuis Frascati maakt in Amsterdam-Zuidoost. De uitspraken daarin van regisseur Sophie Hoeberechts roepen niet alleen vragen op over haar houding ten opzichte van zwarte kinderen in Zuidoost, maar ook over de manier waarop Frascati onervaren witte regisseurs voorbereidt op het werk in dit multiculturele stadsdeel.

De stigmatisering van de kinderen van basisschool De Blauwe Lijn als verwaarloosde, geterroriseerde achterstandskinderen is stuitend omdat het alle zwarte kinderen over één kam scheert en een klap is in het gezicht van de vele ouders in Zuidoost. Verbijsterd zijn wij over de uitspraak dat de kinderen slechts een dun laagje beschaving hebben waaronder een enorme draak verborgen ligt. Wij hebben geen enkele behoefte aan witte kunstzinnige `ontwikkelingswerkers' en `antropologen' die vanuit hun eurocentrische beschavingsopvattingen de kinderen en hun ouders beoordelen en in hokjes stoppen.

Goede bedoelingen en nobele intenties zijn niet voldoende. Wij zijn ons er goed van bewust dat het superioriteitsidee op een vanzelfsprekende manier is ingeslepen in het gevoelsleven en gedrag van sommige witte mensen, zonder dat zij zich hiervan bewust zijn. Volgens ons getuigen de uitspraken van Hoeberechts hiervan.

    • Directeur Theater Krater Amsterdam-Zuidoost
    • Ernestine Comvalius