Jubileum

Terwijl ik mijn brood betaalde, vroeg het meisje me samenzweerderig of ik zo vriendelijk wilde zijn een roos te brengen bij een man die veertig jaar in de bakkerij werkte.

Zoiets weiger je niet. Wel informeerde ik of ik de eerste klant met roos zou zijn. Ik moest weten of ik een verraste bakker zou aantreffen of niet. Niet dus. Achter de toonbank kwam de onbekende jubilaris me al verlegen lachend tegemoet. Ik feliciteerde hem en zei iets aardigs over zijn lekkere brood. Omdat ik niet weet of bakkers ook een specialiteit hebben, noemde ik voor de zekerheid ook het heerlijke gebak. Alles naar waarheid trouwens. Op de terugweg overdacht ik mijn geïmproviseerde felicitaties en ik was niet ontevreden, hoewel ik één opmerking achteraf liever niet had gemaakt: ,,Veertig jaar, dat is lang. Dan mag u er zeker binnenkort mee ophouden?''

,,Ik moet nog zes jaar'', was het ongemakkelijke antwoord.