Lang leve Boonstra!

De filosoof Cor Boonstra, naast Sylvia Tóth op de achterbank, rijdend door New York. ,,Maak niet de fout te denken dat je hier snel vrienden maakt. Deze maatschappij is gebaseerd op geld en macht.'' Er zijn ,,heel goede mensen bij'', weet hij, ,,mensen met gevoel voor kunst'', maar de ,,overgrote meerderheid...''

Wilt u nog meer weten? Thom Verheul wel. Hij maakte voor de NCRV een documentaire over de laatste maanden van Cor Boonstra bij Philips. Toen hij achter de montagetafel zat, dacht hij: dit is interessant, dit is prachtig. En hij laat de hele scène erin. Boonstra in zijn cameljas met roomwitte sjaal, Sylvia Tóth in haar zwarte coltrui met daarop – het is overdag – haar parels. En maar praten over de ,,vluchtigheid van de Amerikanen'', over ,,hun oppervlakkigheid''.

De scène ís ook prachtig. Die hele documentaire van Thom Verheul, twee delen lang, is prachtig. Hij neemt Boonstra mee naar het achterafstraatje in Leeuwarden waar hij geboren is en laat hem vertellen wat een prachtige tijd hij hier heeft gehad. Hij zet hem neer naast het standbeeld van Troelstra en laat hem praten over zijn lidmaatschap van de PvdA, tot ver in de jaren zeventig. ,,Dat heeft toch impact op je lifestyle, je normen.'' Verheul toont Boonstra de beelden van zijn donderpreken tegen het management van Philips, toen hij net de baas was en korte metten maakte met alles wat verlies leed. Do you know how many bleeders we have? Boonstra: ,,Als ik dat weer zie, denk ik: dat deed je goed.''

Thom Verheul staat er vlak bij en registreert, genadeloos. De lachjes, het getrek met de lippen, de holle woorden. Maar bedoelt hij het ook genadeloos? Het eerste deel van de documentaire begint met de jaarcijfers van Philips over 1999. Die waren fantastisch. Lang leve Boonstra! Het tweede deel begint met de vooruitzichten voor 2001. Die zijn niet fantastisch. Thom Verheul vraagt hem wat hij daarvan vindt. Boonstra: ,,Jammer. In de totale economie zal het een moeilijk jaar worden.''

Gaat het goed, dan komt het door de baas. Gaat het slecht, dan komt het door de wereld. En geen zuchtje tegenwind van Thom Verheul. Interessant, zal die wel hebben gedacht. Prachtig.

Na afloop van de presentatie van de documentaire, vorige week in Amsterdam, zei Thom Verheul dat het hem verbaasd had hoe snel Boonstra na zijn afscheid ,,afstand had genomen'' van Philips. ,,Binnen een dag.'' Nee, het was niet in hem opgekomen dat Boonstra die afstand waarschijnlijk altijd heeft gevoeld. Hoe had hij anders baas van Philips kunnen zijn?

Verheul was al aan het monteren toen het nieuws over Boonstra's vermeende voorkennis bij zijn handel in aandelen Endemol naar buiten kwam. ,,Hij belde me 's morgens en zei: ik wil dat je dit weet, dit zal invloed hebben op je documentaire.'' Wat een geluk voor Verheul. Hij mocht als enige journalist bij Boonstra's afscheid in het Concertgebouw zijn, op 25 april. Hij filmde de zaal die `he is a jolly good fellow' zingt als Boonstra binnenkomt met Sylvia. Hij liet hem nog een keer in de camera zeggen dat hij ,,echt heel erg beschadigd'' is geraakt. En: ,,Ik heb wel voor hetere vuren gestaan.''

Dokument: Adieu mr. Philips , adieu (1/2), NCRV, Ned.1, 22.55-23.38u.