Bloed aan de ringen

De kandidatuur van Peking voor de Olympische Spelen van 2008 zit lekker op schema. Dinsdag in Lausanne gaf de onderzoekscommissie van het Internationaal Olympisch Comité onder voorzitterschap van Hein Verbruggen een meer dan positief oordeel over de kansen van de Chinese hoofdstad. Op 13 juli in Moskou stemmen de IOC-leden. Officieel worden in het rapport drie steden – Peking, Parijs en Toronto – min of meer dezelfde kansen toegedicht om de Spelen van 2008 te organiseren. Maar volgens de meeste commentatoren heeft het werk van de IOC-commissie er nu al voor gezorgd dat Peking onbevangen de verkiezing tegemoet kan zien. Het grootste probleem voor de Chinezen is de afgrijselijke toestand waarin de mensenrechten zich in deze totalitaire staat bevinden.

Delinquenten worden in China massaal opgepakt en na een summier proces soms in het openbaar geëxecuteerd. Politieke dissidenten worden achter zware sloten en grendels gegooid. Maar het radicaalste zijn de neostalinisten met de leden van de religieuze beweging Falun Gong. Duizenden arrestaties, psychiatrische interneringen, martelingen, opsluitingen in kampen en soms executies. Geen uitgesproken vruchtbare grond, zou je denken, om er een olympisch bloemetje in te planten. Natuurlijk hebben Verbruggen en zijn collega's geen communistische strafkamp bezocht. Ze hadden er ook geen belangstelling voor. In het commissierapport wordt met geen woord over de mensenrechten gerept. Het stond niet in de taakomschrijving: `de commissie zal sommige kwesties omtrent politiek en mensenrechten niet aansnijden behalve om het bestaan van een debat te erkennen. De IOC-leden moeten hun eigen conclusies trekken.'

Je zou denken dat IOC-leden beter op basis van het rapport van de commissie `hun conclusies kunnen trekken' en niet door hun vinger in de wind te steken. Ach, commissies eten lekker, reizen lekker en glimlachen op een persconferentie. Met in de oren de stilte van de bewust gekozen onwetendheid. Uit de hoofdsteden van democratische staten hoor je ook niets. Ook niet uit Den Haag. Geen vragen in de Kamer, geen debat. Hein Verbruggen is Nederlander, maar gelukkig hoeft Willem-Alexander niet met zijn dochter te trouwen. Overdreven? Wat is dan het verschil tussen een minister van landbouw die wegkeek toen uit vliegtuigen mensen in zee werden gegooid en een commissievoorzitter die China aandoet en na afloop in zijn rapport opmerkt dat `de centrale regering een krachtige controle op alle sectoren uitoefent. Zodat men kan verwachten dat deze situatie ook op de Spelen van toepassing zal zijn.'

Zie zo de onverbloemde bewondering van Nederlander Verbruggen en zijn mede-Pilatussen voor het sterke gezag. Voor bloedige bewinden die in staat worden geacht de complexe anarchie van mega-Spelen met ijzeren hand in goede banen te leiden. Sport zonder discipline is hetzelfde als een strafkamp zonder straffen. En als het om straf en discipline gaat, kun je de neostalinisten wel vertrouwen. Is het bovendien niet zo dat 96 procent van de 1,3 miljard Chinezen de Spelen in hun land steunt. Er is dus hooguit vier procent van hen achter prikkeldraden of in inrichtingen.

Op één punt moet ik die schijncommissie die prangende kwesties tot schijndebatten heeft weten te reduceren, gelijk geven: haar realiteitszin als het om technische punten gaat zoals het uitzoeken van locaties. De Chinezen werden moedig tegen het hoofd gestoten toen zij met het Tiananmenplein kwamen als de ideale plek voor het beachvolley-toernooi. Niet echt adequaat vond de commissie. Wegens moeilijkheden met vervoer. Hoezo? Genoeg tanks in China.

Hopelijk wordt op 13 juli Toronto gekozen. Door de spelen van 2004 in Athene is de kandidatuur van Parijs onmogelijk. Als men toch Peking kiest, rest de grootste boycotactie uit de olympische historie op te zetten. De naam van deze actie is al eerder gevonden: bloed aan de ringen.