Tien en Tijn

Je hebt werkpaarden en luxepaarden. En dat geldt ook voor prinsessen. Harde werkster die Laurentien, maar grove gelaatstrekken en twee borsteltjes boven de ogen. Ook in het promotiefilmpje onder leiding van de KLM (Kritiekloos Luisterende Maartje) werd duidelijk dat we met een werkpaar te maken hebben.

Prins Constantijn is de mooiste prins van de klei. Precies zijn vader, verzuchtte mijn moeder. Tijn had een uitgesproken mening over de beperkingen van de koninklijke familie. Kok had de directors cut en pikante uitlatingen werden weggelaten. Toch mocht dat de pret, afgelopen donderdag, niet drukken.

Ceremoniemeester Deetman sprak, nee gilde, het prille bruidspaar de trouwgelofte toe. Deetman is geen burgemeester. Hij speelt de burgemeester.

De genodigden straalden. Laurentien had een geërfd Soestdijks fruitmandje op haar hoofd, waar Juliana vroeger de goudrenetten in verzamelde. Beatrix liep erbij als een vrolijke lollie in haar robe en voelde zich met haar verse schoondochter de koning te rijk. Máxima's hoedje ging tijdens het zoenen op en af. Oh Maxima! Grijs gekleed, maar haar lach in de raadszaal deed de zon schijnen. Jammer dat achter Máxima minister Zuurtje van Volksgezondheid zat. Ik meende haar ook even te zien neuriën: Weet je wat ik graag zou willen zijn? Een bloemetjesgordijn.

Prins Bernhard zat gezellig te womanisen met de aanstaande schoonkleindochter. Hij ging in gedachten terug naar zijn tijd met Evita Peron.

Boer en boerin Brinkhorst fluisterden een beetje stiekem tegen elkaar.

,,Dat hoedje kan toch niet!'', lispelde ze. Terwijl haar hoedje dezelfde was als die van jaren geleden tijdens haar bul-uitreiking, alleen zilver gespoten.

Hij knikte enkel `ja' en dacht aan manieren om de koninklijke familie net als een veestapel nog verder in te krimpen. Toen de burgemeester het bruidspaar persoonlijk feliciteerde door te zeggen ,,Mijn hartelijke gelukwensen. Veel geluk (2x) dank u, dank u'', hoopte ik dat Swiebertje uit de zijdeur zou binnenkomen om te zingen: ,,Dag kindertjes, uit is de pret we gaan er weer vandoor.''

Het werd Max Kohnstamm die de genodigden toesprak.

In mijn ogen stonden inmiddels de tranen.

Wat mij vooral ontroerde was de eenheid die de familie uitstraalde.

Hier zaten 17 koninklijke familieleden met een `met z'n allen staan we sterk'-gevoel. Prinses Juliana hing, als foto uit 1937, frivool in de zaal.

Toen het bruidspaar het gemeentehuis verliet vroeg ik mij af welke rijst ze zouden gebruiken. Uncle Bens kleeft nooit, lukt altijd rijst, of de gele rijst van Lassie. Dat wij meer Lassie eten en strooien boven bruidsparen hebben we te danken aan de opgefokte Boudewijn Büch. Die won een reclameprijs voor zijn rol als rijstleider. Hij lult zich in India de amandelen uit zijn nek over gele rijst. Het brengt geluk. Het werd uiteindelijk zacht roze bloesem..

Uiteindelijk reden Tijn en Tien weg in een open wagen en keek de rest toe. Het was beregezellig in de gouden kooi! Twee onafhankelijke zielen in de echt verbonden gaan zich vestigen in Londen. Niet als in koningsdrama's gekonkel onder de troon. Broers die à la Macbeth zich door hun vrouw laten leiden om een greep naar de troon te doen. Nee, Friso zit in Londen heterosexueel te wezen onder het mom `in een Porsche rijden is zwaar mannelijk'. Zometeen ook Tijn en Tien, terwijl Willem-Alexander lekker dijken blijft openen, stolpboerderijen bezichtigt en koffie gaat drinken in aanleunwoningen.

Zelfs het Republikeins Genootschap zal opgelucht ademhalen.

Mocht het hen ooit lukken om presidentsverkiezingen uit te schrijven, dan woont mijn kandidaat met zijn vrouw in Londen en luistert naar de naam Al Constantijn.

    • Paul de Leeuw