Column

Proletentippers

Of ik nog wel eens moet lachen? Vaak zelfs. Vooral toen ik prinses Petra, die zich tegenwoordig Laurentien laat noemen omdat ze Petra een tikje ordi vindt, hoorde zeggen dat een op de tien Nederlanders analfabeet is en dat ze die graag wil helpen. Daarom geeft ze hun les. Ik zou dat in haar geval niet doen. Daarmee verspeelt ze de aanhang van het Oranjehuis. Dat is nou namelijk net die meute randdebielen die langs de koetsroute staat te zwaaien. School ze niet. Voor Petra het weet is ze werkloos en moet ze echt wat gaan doen. Hoe werkt ze met die ongeletterden? Ik hoop niet fonetisch. Anders schrijft zo'n stumperd: de stucadeur gaat deur de deur en stelt zich veur aan de midveur.

Of ik nog wel eens moet lachen? Vaak zelfs. Toen ik ene Patricia Paay op onze plaatselijke grachtengordelzender AT5 hoorde zeggen dat ze een hekel aan verbouwen had. Ik zag een Barbie van vijftig, die zo strak getrokken was dat ze bij elk lachje kramp in haar anus kreeg. Als ze knipoogt verliest ze haar tampon. Patricia bedoelde verbouwingen aan haar paleisje. Niet de villa van haar geest.

Mijn ongetrokken vrouw wint het nog steeds dik van al die enge opgespoten Vanessa's. Ik zie over een aantal jaren vluchtende kleinkinderen van dit soort oma's. Ze komt binnen, de baby's beginnen te schreien, de huisdieren vluchten naar zolder en zij, die wel kunnen lopen, verdwijnen voor dagen in een om die reden zelfgebouwde boomhut.

Of ik nog wel eens moet lachen? Soms zelfs onbedaarlijk. Afgelopen week werd ik benaderd door de beschavingsreddingsbrigade van Jan Marijnissen en Freek de Jonge. Of ik ook mee wilde doen? Nee. Wil ik dan niet dat de beschaving gered wordt? Jawel, maar niet door Freek. Dezelfde dag ontving ik namelijk een uitnodiging of ik naar een bijeenkomst op 8 juni a.s. in het Amsterdamse Concertgebouw wil komen. Daar spreekt op een door Freek de Jonge geleide bijeenkomst geitenkaasgoeroe Johan Cruijff een uurtje allerhande nitwits toe. Kosten? ƒ1.995,- per nitwit! Hoeveel? Negentienhondervijfennegentig gulden, exclusief BTW. Er zit nog een programmaatje omheen met de onvermijdelijke Mart Smeets, mijn eigen broer Tom, Gerrie Kneteman, Pieter van den Hoogenband en de sportfilosofe Carol Thate. Ik durf te wedden dat het hartstikke uitverkocht raakt. De twee ruggen zijn aftrekbaar en wat is nou leuker voor een nitwit dan een vraag te mogen stellen aan de heilige Johan? Je krijgt een beetje hetzelfde effect als bij Harrie Mens en Bill Clinton. Voor een paar duizend gulden mocht Harrie naast Bill zitten en na afloop vertelde de makelaar dat Bill hem heel interessant vond. Toevallig sprak ik Bill en die klaagt sinds die lunch over schaamluis, schurft en chronisch braken.

Dat dit soort dagen bestaan, weet ik. Dat ijdeltuitende zakenlui zich graag laten naaien, snap ik. Dat een wat minder goed lopende cabaretier een beetje moet bijschnabbelen, hoeft niemand me uit te leggen. Maar ga dan niet babbelen over uitverkoop van de beschaving. Je staat voor een zaal met uitsluitend voorkennissen van Arnold Heertje, die vanaf maandag maar weer met één ding bezig zijn: het uitverkopen van de beschaving. Hoe krijgen we de inmiddels geruimde weilanden gevuld met asfalt en baksteen? Hoe regelen we een tunnel onder het Naardermeer met luchtschachten tussen de broedende aalscholvers? De manager regelt, de bankier financiert en Freek en Johan geven tips. Van de laatste vind ik het niet erg. Hij heeft zijn leven lang niks anders gedaan. Maar Freek neem ik het wel kwalijk, tenminste zolang hij in beschavingsclubjes zit. Hij is gewoon standwerker van het skyboxproletariaat. Jezus stormde ooit de tempel in om de kooplui eruit te ranselen. Ik zou erg lachen als op acht juni aanstaande Ricardo Chailly, Alfred Brendel en Yo Yo Ma al die managers eruit zouden jagen. Als verdedigers van de beschaving. `Dit is een kunsthuis en geen Arena.' Jaap van Zweden komt ook mee. Om te ranselen? Nee, hij legt aan Freek en Johan uit wat je in het Casino met de die dag verdiende vier miljoen kunt doen.