Kwaad op Shell? Opkopen!

Iedereen is boos op Shell. De oliemaatschappij rekent na 12 prijsverhogingen op rij en een bescheiden prijsverlaging deze week, 2,79 gulden voor een liter euroloodvrij en 2,93 voor een liter super. Volkswoede is haar deel. Niet alleen bij de burger aan de pomp, maar ook in de Tweede Kamer.

Shell zelf verwijst naar de hoge accijnzen en belastingen, en naar de wereldmarkt, waar de Amerikanen hun gebrekkige raffinagecapaciteit te lijf gaan door brandstoffen elders op te kopen. Shells belagers wijzen op het vermeende monopolie bij de pompen, en de megawinst van het concern, die alleen al over het eerste kwartaal 9,28 miljard gulden bedroeg.

De mopperende burger spreekt er schande van. Maar waar blijft de calculerende burger? Die zou zich al lang hebben ingedekt onder het motto: als je Shell niet kunt verslaan, sluit je er dan bij aan. Aandelen Shell dus, in Nederland bekend onder Koninklijke Olie.

Zou dat geloond hebben? Zeker. Het aandeel Koninklijke Olie mag dan doorgaans in de categorie weduwen- en wezenfondsen worden gerangschikt, feit blijft dat het aandeel op de beurs goed presteert. Het hoge dividend dat de maatschappij betaalt, doet wonderen voor het beleggersrendement.

In 1998, toen de oliemarkt in elkaar zakte, had het aandeel duidelijk een mindere tijd. Maar sinds begin 1999, toen de olie- en benzineprijzen aan hun opmars begonnen, zijn de prestaties van het aandeel Koninklijke spectaculair. Honderd gulden in de AEX-index zouden, bij herbelegging van dividend, sinds 1 januari 1999 nu 120 gulden zijn geworden. 100 Gulden in Koninklijke groeide aan tot 166 gulden.

Nu had de Koninklijke de wind die periode behoorlijk mee. Maar ook een investering op de lange termijn zou prima hebben gerendeerd. Vanaf begin 1983, toen met de AEX-index werd begonnen, tot nu, is het totaalrendement op aandelen Koninklijke iets hoger dan dat van de AEX-index zelf. Een bredere Nederlandse beursindex, waarin alle aandelen gewogen naar marktwaarde zitten, wordt door Koninklijke zelfs met vlag en wimpel verslagen. Gemiddeld deed het aandeel het, bij herbelegging van dividend, sinds 1983 jaarlijks structureel 1,3 procent beter dan alle aandelen op het Damrak bij elkaar.

Of dat in de toekomst ook zo blijft, weet niemand. Koninklijke koopt eigen aandelen in, topman Van der Veer verkocht vorige week juist een pluk. Feit blijft dat de aandeelhouder van Shell de laatste twee jaar zo'n beetje de enige burger moet zijn geweest met een glimlach bij de pomp: fijn, een prijsverhoging!