DOLFIJN

In `IJdele dolfijnen' (W&O, 5 mei) wordt onderzoek met spiegels naar zelfbewustzijn (ik zou liever zeggen zelfherkenning) bij dieren en kleine kinderen beschreven. Ik vraag me echter af of die proeven met spiegels wel zelfbewustzijn toetsen, of eerder het vermogen spiegelbeelden als zodanig te herkennen: beelden die je op een andere plaats ziet dan het betrokken object zich bevindt.

Het lijkt me niet onmogelijk dat allerlei dieren die met kennelijk onbegrip op hun spiegelbeeld reageren, best in staat zouden zijn zichzelf te herkennen, alleen niet via een spiegelbeeld. Als ik zelf niet gewend was in iets spiegelends te kijken, zou ik het, denk ik, een absurd idee vinden om een voorwerp dat je zo te zien zou kunnen aanraken, toch te zien op een plaats waar het helemaal niet is. Zoiets is toch eigenlijk even vreemd als bijvoorbeeld een hologram.