Plaats vs. plek

Ik wil graag inhaken op Hoflands artikel `Van plaats naar plek' (CS 4/5). Volgens mijn waarneming was het inderdaad in het begin van de jaren 60 dat plaats terrein begon te verliezen aan plek. Ik werkte toen bij een uitgeverij, waar een collega zich een keer de woorden ter plekke liet ontvallen. Het klonk als een grappige verbastering van ter plaatse. Nu lees je niet anders, en elke keer denk ik: weer iemand die leuk wil doen. Voor mij is het woord louter negatief laat mij maar `van plek naar plaats' gaan, desnoods tegen de stroom in.