DYLAN & GELD

Bob Dylan is rijk, maar niet zo rijk als Paul McCartney. Howard Sounes meldt in zijn nieuwe biografie Down the Highway dat Dylan in zijn loopbaan meer dan 56 miljoen platen verkocht, terwijl zijn tijdgenoten The Beatles naar schatting 600 miljoen platen verkochten. Ook Madonna en Prince verkochtten beter.

In de jaren zestig liet Dylan zijn belangen behartigen door de manager Albert Grossman. In juni 1962 nam Grossman Dylans lopende verplichtingen over voor 10.000 dollar, een deal waar Grossman miljoenen dollars aan heeft verdiend. Grossman en Dylan tekenden een contract waarbij Grossman twintig procent kreeg van Dylans inkomsten en 25 procent van de bruto opbrengst van plaatopnamen. In 1966 sloot Dylan een nieuw contract met Grossman bij de oprichting van de muziekuitgeverij Dwarf Music. Grossman kreeg een belang van 50 procent in alle nummers die Dylan de komende tien jaar zou schrijven. Hoewel dit contract later is bijgesteld, was het een van de grootste blunders van zijn carrière.

Dylan tekende in de jaren zestig contracten zonder ze te lezen. Vanaf 1968 begint hij wakker te worden op zakelijk gebied. Dan begint zijn lange strijd met Grossman om de zeggenschap over zijn muziek terug te krijgen. In de jaren tachtig raakten ze verwikkeld in een slepende rechtzaak, die pas na Grossmans dood werd geschikt. In november 1987 betaalde Dylan 2 miljoen dollar aan Grossmans weduwe. Vanaf dat moment is Dylan de enige eigenaar van zijn muziek.

In zijn eerste platencontract met Columbia in 1961 kreeg Dylan een royalty van slechts 4 procent. In 1967 sloot hij een nieuw contract met een royalty van 20 procent voor nieuwe platen en een verhoging tot 5 procent voor zijn vroegere werk. Begin jaren zeventig maakte hij een tijdelijke overstap naar het Asylum-label van David Geffen, maar hij keerde spoedig, en met een beter contract, terug naar Columbia. Geffen was ook de promotor van Dylans eerste stadiontournee (met The Band) in 1974, die naar schatting bruto 5 miljoen dollar opleverde.

Dylans twee echtscheidingen hebben hem flink wat geld gekost. In 1977 scheidde hij van zijn eerste vrouw Sara. Zij had recht op de helft van alle inkomsten van de nummers die hij vanaf hun huwelijk in 1965 had geschreven. Haar advocaat Marvin. M. Mitchelson maakte een lijst met alle nummers van Blonde on Blonde tot en met Desire: ,,Ik werd een soort fan, [omdat] ik besefte hoe goed hij was'', zei Mitchelson tegen Sounes. Dylans geschatte vermogen was toen 60 miljoen dollar. Zijn vrouw kon aanspraak maken op 36 miljoen, omdat Dylan het onroerend goed wilde houden. Geen wonder dat Dylan in 1978 aan een lucratieve wereldtournee begon, die meer dan 20 miljoen dollar opbracht. Dylans tweede scheiding, van de achtergrondzangeres Carolyn Dennis, in 1992 was ook een `multimillion-dollar settlement'. Tegenwoordig verdient Dylan met een gemiddeld jaar van zijn `Never Ending Tour' (ongeveer honderd concerten) netto zo'n 15 miljoen dollar, berekende Sounes. Maar er zijn ook uitschieters zoals zijn optreden op Woodstock '94, waar hij naar schatting 600.000 dollar voor ontving.