Om een roestend droogrek

Na twee weken begon mijn nieuwe, geplastificeerde droogrek in zijn gewrichten te roesten. Het ijzeren geraamte was, vooral bij de poten, niet goed gemoffeld. In gedachten zag ik het damasten tafellinnen van mijn overgrootmoeder al bespikkeld met bruine vlekjes. Dus ging ik terug naar de winkel, met de bon, het garantiebewijs en het roestende rek.

,,Tja'', zei de verkoopster. ,,U zegt zelf, dat u het in de badkamer bewaart. Dat is een vochtige ruimte.''

,,Een droogrek moet tegen water kunnen.''

Daar had ze niet van terug.

,,Mevrouw, pakt u maar een ander rek.''

Over geld terug werd welluidend gezwegen.

,,Een ander rek heeft geen zin'', zei ik, ,,dan sta ik hier over twee weken weer, want ze lijden allemaal aan hetzelfde euvel.''

De verkoopster zuchtte en won.

Een paar weken later was ik terug met het tweede roestende rek.

,,Mevrouw, wij hebben nog een ander soort rek, iets groter.''

,,Dat past niet in mijn badkamer.''

,,Dan geef ik u een tegoedbon. Die is een maand geldig.''

,,U bedoelt dat u mij dwingt om komende maand ƒ30,- in uw zaak te besteden?''

,,Ach, iedereen heeft wel eens een schuursponsje nodig.''

,,Een schuursponsje? Ik voer een eenpersoonshuishouden, ik doe járen met een schuursponsje. Dit bedrijf heeft honderden vestigingen in het hele land en toch wil zo'n groot bedrijf mij dwingen om... Geeft u mij het adres van uw directie.''

,,Mevrouw, ik kan het ook niet helpen. Zo zijn de regels. Ik wil hier geen ruzie met u staan maken.''

,,Ik wil ook geen ruzie en ik zie ook wel dat het druk is in de zaak, maar het blijft idioot om...''

,,Als u binnen acht dagen was teruggeweest om te ruilen, had u uw geld wél teruggekregen.''

,,Maar het gaat hier niet om ruilen, het gaat om een slecht product.''

,,Mevrouw, ik moet verder. Wat beslist u?''

,,Ik weet het niet'', zei ik, plotseling moedeloos. ,,Gaat u die andere mensen maar helpen. Ik moet nadenken.''

Daar stond ik. Zij ging door met haar werk. Ik was boos en voelde me ellendig van besluiteloosheid. Waarom ging ik niet gewoon terug naar huis met het roestende rek? Ik zag de verkoopster naar de achterzijde van de winkel lopen en door een deur verdwijnen. Toen ze weer tevoorschijn kwam, liep ze regelrecht op mij af.

,,Mevrouw'', fluisterde ze. ,,Alleen voor u maken wij een uitzondering. U krijgt uw geld terug.''

Ik wachtte tot ik de drie tientjes in handen had en zei toen: ,,Wat zou ik zonder u zijn?''