Ma dringt voor bij de uitverkoop

Wat mag de behoeftige vragen van zijn gemeente? Kabelexploitant UPC biedt veel onzekerheid en vraagt een hoop vertrouwen.

De grootverbruiker van het Damrak – het verliesgevende bedrijf verbrandt een slordige 150 miljoen euro per maand – zit continu verlegen om nieuwe zuurstoftoevoer. Zonder regelmatige kapitaalinjectie kan het bedrijf niet voortbestaan.

De nood is permanent. Het concern is nu elf maanden bezig om via de Amerikaanse moederonderneming United Global Com en het Amerikaanse Liberty Media – dat op zijn beurt UPC's moeder controleert – fris geld op te halen.

Op de beurs hoeft UPC het voorlopig niet te proberen. Beleggers hebben hun aandeel de afgelopen twaalf maanden tachtig procent in waarde zien dalen. De lust om meer geld in het fonds te stoppen is verdwenen.

Ondertussen worden de risico's steeds groter. Op papier heeft het bedrijf twaalf miljard euro aan bezittingen. Maar daar staat bijna evenveel schuld tegenover. En de bezittingen zijn boterzacht: bijna de helft bestaat uit weinig tastbare hebbedingetjes als goodwill en patenten. Als de geldnood tot verkoop van tafelzilver dwingt, heeft de onderneming weinig aan deze papieren rijkdom.

Voor het eigen vermogen geldt een vergelijkbaar verhaal. Het stootkussen van de onderneming is verraderlijk. De buffer is vooral afkomstig van moeder. Zij krijgt daar een vaste vergoeding voor, net als bij een lening. Het kwartaalverlies dat gisteren bekend werd, schiet opnieuw een bres in de financiën.

Binnen vijf tot tien dagen zal UPC een kapitaalinjectie van het moederbedrijf krijgen, zo wordt beloofd. Collega-aandeelhouders zoals de grote pensioenfondsen morren. United Global Com stapt tegen steeds betere voorwaarden in. Iedere keer als ma te hulp schiet, bedingt zij meer rechten.

Moeder heeft al voorrang bij een eventuele opheffingsuitverkoop en domineert de raad van commissarissen. De toezichthouders bestaan hoofdzakelijk uit familieleden en huisvrienden. Dat is geen toonbeeld van transparant bestuur en dreigt de belangen van de minderheidsaan- deelhouders te ondermijnen.

Op de jaarvergadering zullen de pensioenfondsen morgen hun onvrede uiten. Zij bezitten echter weinig aandelen. En op veel bijval hoeven ze niet te rekenen. Er zitten naast moeder nauwelijks meer professionele beleggers in UPC. De achterban bestaat vooral uit particulieren die een gokje wagen. Zij wachten op de oogsttijd, niet op zeggenschap.