Laura Linney

In een reeks profielen van hedendaagse sterren deze week Laura Linney, de cameraschuwe actrice die een Oscarnominatie kreeg voor haar rol in `You Can Count On Me' en vanaf deze week ook te zien is als intrigante in kostuumdrama `The House of Mirth.

Verlegenheid of een introvert karakter zijn geen uitzondering bij veel acteurs. Ze zijn als de clown die grappend en grollend door de piste buitelt, maar na afloop van de voorstelling in de schaduw van de circustent naar zijn woonwagen sluipt. Bovendien maakt het ze mysterieus, een belangrijke voorwaarde voor sterrendom. Laura Linney (New York, 5 februari 1964) is echter niet zomaar timide. De camera-angst die zij aan het begin van haar filmcarrière moest overwinnen was pathologisch. Maar haar verlangen om fantasiewerelden tot leven te laten komen, ook voor een bioscooppubliek, was sterker. Dus nam de aan de Juilliard School opgeleidde New Yorkse theateractrice in 1992 haar eerste filmrol aan als lerares in het Susan Sarandon-vehikel Lorenzo's Oil. Dat ging niet zonder slag of stoot, want de casting director was niet bijster onder de indruk van haar Broadway-cv vol moderne toneelklas- sieken: ,,Je hebt écht nog niks belangrijks gedaan, hè? Optredens tegenover Richard Gere en Edward Norton (Primal Fear, 1996) en Clint Eastwood (Absolute Power, 1997), als openbaar aanklaagster en advocate, brachten daar verandering in.

Mysterie is niet het meest kenmerkende aspect van Linneys acteerkunst, al zijn een zekere hang naar het dubbelzinnige en ongrijpbare ook haar niet vreemd. De rol die haar beroemd zou maken, Jim Carreys echtgenote in The Truman Show (1998), werd door Linney zelfs van extra dubbele bodems voorzien. In die film komt hoofdpersoon Truman Burbank erachter dat hij al zijn hele leven in een soapillusie leeft en Linney gaf de ambitieuze actrice Hanna Gill die Meryl Burbank speelt een complete voorgeschiedenis, die ze de hele film als een binnenpretje met zich meedroeg.

Beheersing en betrouwbaarheid zijn eerder eigenschappen van het spel van Linney, die op haar frivole momenten iets weg heeft van Laura Dern en anders wel het ernstige nichtje van Emily Watson zou kunnen zijn. Momenteel is zij in Nederland in twee films te zien: als alleenstaande moeder die samen met haar broer de vroegtijdige dood van hun ouders moet zien te verwerken in het fijnzinnige drama You Can Count On Me, waarvoor ze een Oscarnominatie kreeg en als steenrijke intrigante in The House of Mirth. Ze is speels en gemeen, speelt Gillian – The X-Files – Anderson van het doek, draagt een hoed en een korset, bij haar geen verplichte kostuumstukken voor een periodefilm, maar accessoires die de dame in haar naar boven halen, waardoor ze echt in een ander transformeert, op die lome tongval na.