Interview

In de beginjaren zeventig zat ik eens in een klein gezelschap van journalisten, waarin Eef Brouwers toen nog sportredacteur bij de NOS, nu directeur van de Rijksvoorlichtingsdienst naar zijn favoriete dagblad werd gevraagd. ,,Het Algemeen Dagblad'', antwoordde hij.

Wij rolden van onze stoelen. Elke jonge journalist wilde toen het liefst werken voor de Volkskrant, Vrij Nederland of de VPRO. Het Algemeen Dagblad werd als de kleurlooste en gezapigste krant van Nederland beschouwd.

De motivering van Brouwers ben ik vergeten, maar ik neem aan dat het sterk te maken had met de uitstraling van het blije levensgevoel die het Algemeen Dagblad destijds kenmerkte. Het ontmaskeren van foute autoriteiten liet men vaak aan andere bladen over – Peper klaverjaste toen trouwens nog op eigen kosten met Jan Nagel in Nieuw Links.

Ik kreeg die associatie door de recente interviews met de Oranje-prinsen en hun uitverkorenen. We mogen aannemen dat Brouwers in de regie daarvan een stevige hand heeft. Gisteravond was de beurt aan prins Constantijn en Laurentien Brinkhorst om samen met Maartje van Weegen het koninklijke leven door te nemen.

Als je dit gesprek voegt bij de interviews met Willem-Alexander, ontstaat het volgende beeld. Door Nederland vloeit een brede rivier, zonder welke wij niet kunnen bestaan. De waterhuishouding van deze rivier wordt koen bewaakt door Willem-Alexander. Over de rivier loopt een stevige brug, aangelegd door iemand die niets liever doet dan bruggenbouwen: Laurentien. Op die brug strompelt een stoet van analfabeten en vluchtelingen naar de veilige overzijde, daartoe aangemoedigd door Laurentien en Constantijn. Helemaal achteraan verschijnt een groepje industriëlen waarvoor Constantijn als adviseur fungeert, maar liever had hij zich tot de vluchtelingen beperkt.

Het is een mooi, idyllisch beeld, maar het is net iets te gaaf om helemaal overtuigend te zijn. Het ruikt te sterk naar public relations, of zoals we dat vroeger noemden: propaganda. Je ziet Eef tijdens de voorbereiding een lijstje geven met een aantal punten `die extra aandacht verdienen'. Laurentien vraagt dan nog even: ,,Vindt u het nu echt nodig dat die analfabeten er ook in komen? Kan ik die mensen niet beter in het geheim blijven helpen?'' Maar Eef is onvermurwbaar. Analfabeten in Nederland! Had Willem-Alexander hem maar zo'n thema kunnen bieden, in plaats van die abstracte waterzooi, maar die had te weinig met lezen: hij kon het wel, maar hij hield er niet van.

Ten behoeve van de geloofwaardigheid zou er meer contrastwerking in de interviews met de prinsen en hun gemalinnen moeten komen. Misschien is een van hen een poosje aan de drank geweest, of heeft hij of zij zich met onmenselijke inspanningen aan een identiteitscrisis ontworsteld. Vertel!

Prins Claus is niet toevallig de populairste prins van Nederland geworden: van hem weten we zeker dat hij een mens is, geen marionet.

    • Frits Abrahams