Voorhoofdkoelhouder

Sustain 2001, Rai, 8-10 mei

Een wonderlijke ervaring: met het oog op de toekomst van onze aarde de beursvloer betreden en meteen het beeld krijgen van de klassieke agora, het marktplein uit het verleden waar de oude Grieken in het tempo van hun tijd het nuttige met het aangename verenigden. Keuvelende dames en heren, kalm bij elkaar, de jachtigheid lijkt elders te leven. Waar is de koorts van de hedendaagse beurs gebleven? Achter een leeg toonbankje in de weidse, verlaten sponsorstand van de Europese Commissie zie ik een verloren mevrouw in een groen damesblad zitten lezen. Als ik haar met een blijk van medeleven wil troosten in haar eenzaamheid (`U bent hier vast nuttig, maar is het wel aangenaam?') moet ik dat in het Oostenrijks herhalen, maar toch bedankt, en morgen zal het vast beter zijn.

Dat laatste is zo ongeveer de boodschap op de hele Sustain. Hoop en geloof worden hier onderbouwd met de nieuwste technologie. Veel ruimte op deze beurs voor groene energie. Loftige wandelgangen tussen de verschillende biomassapaviljoens of de themaparkjes betreffende windenergie, waterstof en brandstofcel. Ik stuitte op de stand van Energea Umwelttechnologie, waar de revolutionaire biodiesel werd gepresenteerd en keek even verder verbaasd naar de breedte van een uithangbord waarop Inner Mongolia Huanyu Fenguang New Energy Co. Ltd. geschilderd stond, gehangen boven een smalle stand propvol personeel. Geen ruimte voor een vraag echter, ik kan er niet meer bij. Opmerkelijk veel Chinezen en mensen uit Mongolië op deze beurs, dat wel. In de persmap lees ik dat ze meer met het Westen willen samenwerken en die samenwerking graag in het groen zien.

Mooi was het project van de Zweedse gemeente Enköping, waar de plaatselijke afvalwaterinstallatie een energiebos bevloeit met nitrogeen en fosforvocht. Mooi ook de Ökofen, de verwarmingsketel die wordt gestookt met spaanplaatkeuteltjes van Fulghum Fibrefuels die `pellets' heten. Veel biomassaproducenten. Veel opengewerkte modellen ook van windturbines op treinstelformaat en een uitpuilende hoeveelheid modellen in het zonne-energiesegment – een groot aantal zelfroterend, onder het motto `zoek de zon op.' Het met een stand vertegenwoordigde blad Utilities (over energie, water en gassen in industriële processen) mag dan koppen met `Somberheid over halen van doelstelling duurzaamheid', wij voelen die somberheid niet. Er gaat iets stichtends van deze beurs uit, onwillekeurig voelt de bezoeker langzamerhand het hart onder de riem gaan kloppen bij alle, al dan niet hybride, solar cell-typen, hemelsblauwe power systems, energiegevende dakpanfiguraties en door de koperen ploert aangedreven tuinfonteintjes, kikkervijvertjes en kamerventilatoren.

Ik merk dat ik blijf hangen in de stand van Solar Energy Alliance, een verbond dat rotoren van speelgoedhelikoptertjes heliosmatig aan de gang houdt, licht verspreid via de zonoplaadbare batterijzaklantaarn of een mooie lusthoflamp. Toch niet echt ongedacht, deze producten, hoe goed ook het gevoel dat er van uitgaat.

,,U ziet er niet echt bevredigd uit'' zegt de standhouder.

,,Tsja eh''

,,Dan mag ik U wellicht vragen waar het heengaat met de vakantie?'' zegt hij.

Ik noem Griekenland.

,,Ai, dat wordt zweten,'' zegt de man. Hij pakt een klein doosje uit de kast, pakt er een blauw schijfje met een propellertje uit.

,,Zon kan de was doen. Lumenaangedreven frisse lucht. Clip dit aan de rand van uw UV-hoed, en u houdt dankzij dit waarlijk ongedachte product het hoofd koel.'

    • Atte Jongstra