Manfred Leuchter

Als er onder muziekinstrumenten prijzen zouden worden uitgereikt voor sensualiteit dan zou de accordeon een wel heel onwaarschijnlijke medaillekandidaat zijn. Toch is `sensueel' de beste term om het spel van de Duitse trekzakvirtuoos Manfred Leuchter te omschrijven. Hij streelt zijn toetsen en knoppen, glijdt zweverig langs toonladders, laat zijn arpeggio's breed waaieren en spreidt een voorzichtig vibrato tentoon dat alle chakra's van je stuitje tot je nek kietelt. In een paar van de veertien composities op Sparito wordt Leuchter ondersteund door een voltallig jazzkwartet of -trio, maar vaker is de aankleding kaler en onconventioneler. Dan worden de zacht kabbelende accordeonklanken vergezeld door een enkele gitaar, harp, banjo, viool of tweede accordeon. Die minimale bezettingen zorgen voor de intimiteit in wat Leuchter zelf `grote vertelmuziek' noemt. Die verhalen zijn gevat in bluesjes, vrolijke Afrikaanse ritmes, weemoedige chansons en wiegenliedjes op fluisterniveau. De meeste composities zijn van eigen hand maar Leuchter vertelt net zo lief andermans verhalen na. Zijn interpretatie van And I love her in slowmotion en met nadruk op de lage registers van de accordeon, de begeleiding beperkt tot droge tikjes op cimbalen doet Lennon en McCartney eer aan.

Manfred Leuchter: Sparito (Chromamusic). Manfred Leuchter treedt op 14 mei op in Carnaval du Jazz in Heerlen. EDO DIJKSTERHUIS