In bad

,,Hij moet in bad,'' zei Vera. Sipke, de poedel die eigenlijk van de burgemeestersvrouw was, maar al een tijdje bij Max en Vera woonde en die ze voor het gemak Sip noemden, had de hele dag in de tuin gespeeld en zat onder de modder.

,,In bad?'' Max had nog nooit een hond in bad gezien. Volgens hem kon je beter wachten tot het ging regenen, dan werd een hond vanzelf schoon.

Sip sprong al vrolijk tegen Vera op. Zijn vieze poten maakten mooie vlekken op haar jurk, maar het kon haar niets schelen. Vera was erg dol op Sip. Ze had het idee dat eindelijk iemand haar eens begreep. ,,Kom Sip, we gaan naar boven,'' riep ze nu. Ze liep de trap op naar de badkamer en de poedel volgde.

Max mokte een beetje. Vera was wel erg gek op Sip. Soms had hij het gevoel dat hij er niet helemaal meer bijhoorde. Toch vond Max de hond ook leuk, vooral om mee te spelen. Voor een poedel was het best een wilde hond.

En hij kon geweldig hollen. Toen hij boven het water in het bad hoorde stromen, ging hij maar eens kijken.

Sip zat in bad, keurig op zijn achterpoten. Vera had een fikse scheut badschuim in het water gedaan. Een grote wolk zeepbelletjes trok langs Sip omhoog. Hij sloeg er naar met zijn poten.

,,Hij vindt het leuk,'' zei Vera toen Max binnenkwam, ,,zie je dat? Hij speelt.''

Max knikte. Hij werd ineens zenuwachtig, want hij had een idee. Hij begon zich uit te kleden. Snel, want anders zou het idee mislukken.

,,Wat doe nou?'' vroeg Vera.

,,Dat zie je toch,'' zei Max haastig. Hij had zijn schoenen en broek en onderbroek al uit en trok nu zijn trui over zijn hoofd.

,,Max! Je bent in je blootje!'' riep Vera.

,,Haha!'' riep Max terug en hij stapte pardoes het bad in en zakte tegenover Sip in het schuim weg.

De hond blafte en sloeg met zijn poot een wolk schuim in de lucht.

Hij vond het spannend dat Max ook in bad zat. Max blies zo hard als hij kon in de schuimwolk. Sip kwam helemaal onder te zitten.

Vera wist niet wat ze er van moest denken. Het liefste zou ze ook in bad gaan, maar waar moest ze zitten? Eigenlijk op het plekje van Sip, daar zat ze altijd als ze met Max in bad ging - op de stop. Maar waar moest Sip dan zitten? Zo groot was het bad niet. Ze wilde zich ook niet meteen uitkleden trouwens, dan zou Max maar denken dat hij een geweldig idee had gehad. Ze moest het langzaam aanpakken. Alsof het heel gewoon was om met een poedel in bad te zitten. Ze begon zich traag uit te kleden.

,,Je kan er niet bij hoor,'' zei Max vrolijk.

Sip blafte.

,,Natuurlijk wel,'' antwoordde Vera. Ze was bijna in haar blootje.

Sip sprong plotseling op uit het water. Dat gaf een ontzettend gespetter en flarden schuim vlogen door de badkamer. Vera viel van schrik bijna om. Ze dacht dat Sip tegen haar aan wilde springen. In je blootje is het niet fijn als een hond tegen je aan springt. Maar Sip had iets anders in zijn hoofd. Hij sprong naar het midden van bad waar hij met een grote plons neerkwam en kopje onder ging.

,,Hij maakt een plaatsje vrij voor je,'' zei Max beduusd. Hij aaide Sips natte kop. De hond keek met knipperende ogen om zich heen. De badkamer was een kletsnatte bende. Vera stapte in bad en ging zitten. Heerlijk, al dat water - dacht ze, en ze pakte de washand om Sip eens goed mee in te zepen.