ITALIANEN

Ferdi Lammerink, marktkoopman, handelaar en raadslid voor de Stadspartij.

,,Ik weet nog dat de Italiaanse gastarbeiders kwamen, in de jaren zestig. De gastarbeiders brachten ons de mode. Dat was wat, wij waren truttebollig in pofbroeken. Die Italianen liepen in witte kostuums, Brylcream in de zwarte haren, puntige schoenen. En dan pakten ze ook nog onze grieten af. Potver, dat was moord- en doodslag.

,,Mijn vader was handelaar, net als ik. We hadden het thuis altijd iets beter dan de arbeiders. De eerste met telefoon en televisie in de buurt. Ik zie m'n vader nog De Waarheid wegmoffelen als de buurman binnenkwam om voor een dubbeltje te telefoneren. Het was gemoedelijk, Enschede was een mooi stadje.

,,En nu? De mooie gebouwen breken ze af, er moet een casino komen. De ene helft van Enschede heeft geen werk, de andere helft zit bij de sociale dienst maar het moet wel een stad van allure worden.

,,Ik ben nou een Twentefreak, een rasechte Tukker. Ik had in mijn vorige woning, in het rampgebied, zeventig schilderijen van Twentse meesters, een kast vol boeken. Sagen, legenden, een verhaal over struikrover `Huttenklaas'.

,,Ik kan dat gevoel niet meer vinden in de stad, ben ook mijn buurtjes van het Roomveldje kwijt. Ik sta drie keer per week op de markt in Enschede en daar kom ik ze gelukkig tegen. In het rampgebied had ik een winkeltje, daar liep iedereen binnen, daar werden de nieuwtjes verspreid. Het erge is dat we nu naar zo'n loketje moeten om alles te regelen. En dan zit daar zo'n figuur die er geen feeling mee heeft. Ik ben er pessimistisch over, ja.''