Allemaal gedoe

De Amsterdamse beeldend kunstenaar Carla van Riet verruilt, zodra het weer het toelaat, haar woning en spoedt zich naar haar volkstuin. Dagen, nee weken achtereen wroet ze in de grond, ze plant, ze snoeit en geniet. Groter contrast met Joyce Roodnat, chef van de kunstredactie van deze krant, is nauwelijks denkbaar. In een portret dat HP/De Tijd van haar schildert, antwoordt ze op de vraag wat voor haar de beste plek is om te wonen: ,,Een huis zonder tuin. Ik hou ook helemaal niet van planten, dat gepoot en gestek, het is allemaal gedoe.''

Gedoe – ook naar aanleiding van het manifest `Stop de uitverkoop van de beschaving' dat op 1 mei wereldkundig werd gemaakt. ,,De pamfletschrijvers willen ons redden van de ondergang door in de eerste plaats de macht van de staat te vergroten en de economische vrijheid in te perken'', aldus HP/De Tijd. Maar, zo vraagt het blad zich terecht af, als de staat dan zoveel beter werkt dan de markt, ,,hoe is het dan te verklaren dat de grote probleemsectoren die de pamfletmakers aanwijzen – onderwijs, gezondheidszorg en politie – stuk voor stuk in handen van de staat zijn.''

Anders dan de pamfletschrijvers meent HP/De Tijd dat de staat faalt omdat staatsbedrijven niet geprivatiseerd zijn. Een van de ondertekenaars, de Rotterdamse hoogleraar Arjo Klamer, zegt in VN: ,,We krijgen steun uit uiteenlopende hoek. Ik kreeg een reactie van een club denkers in het CDA die schreef dat dit stuk hun uit het hart gegrepen was.'' De scriba van de Samen-op-Weg (waarheen?) kerken, Bas Plaisier, plaatst wel een kanttekening. ,,Zaken als de zorg voor vluchtelingen, een eerlijke verdeling van de welvaart in de wereld, de aandacht voor rust (...) en milieu (...) en de bescherming van het leven komen er in het pamflet maar bekaaid af.''

Dat geldt evenzeer voor de liefhebbers van het vlammende parlementaire debat. Met weemoed denken zij aan de dagen van oud-PvdA-fractieleider Burger, zijn KVP-collega Romme en VVD-voorman Oud. In de naoorlogse periode tot eind jaren '60 werd niet gepolariseerd óm te polariseren, zoals in de jaren zeventig. In de tijd van Burger cum suis werden de ideologische tegenstellingen, bijvoorbeeld terzake van Indonesië, Nieuw-Guinea en de bestedingsbeperking op het scherpst van de snede uitgevochten. Kom daar nu eens om. De consensuspolitiek is compleet doorgeslagen, aldus De Groene Amsterdammer in het artikel `Politiek zonder visies'. Volgens filosofe Joke J. Hemsen heeft de democratie conflicten nodig om te overleven en ze sluit niet uit dat de Hollandse polderpolitiek ,,weleens het drijfzand kan blijken te zijn onder ons democratisch stelsel.'' Consensus in plaats van `gedoe' – het valt daarom te vrezen dat prof. mr. G.L.O baron van Boetzelaer, van wie HP/De Tijd een enig portret schrijft, een hoge plaats op de CDA-kandidatenlijst wel kan vergeten. ,,In Amsterdam en Den Haag hadden we die witte illegalen. Die lagen de godganse dag in onze kerken. Waarom gaan ze niet in hun eigen moskeeën midden op het gangpad liggen'', vraagt hij zich af. Die man heeft natuurlijk groot gelijk, maar zo'n uitspraak leidt tot gedoe, en geen partij die daarop zit te wachten.

Zomin als de politieke elite in Nederland zit te wachten op het artikel `De dood als straf' in Elsevier (52 procent van de Nederlanders koesterde in 1997 sympathie voor dit sanctiemiddel). En Bram Peper zal op zijn beurt niet gecharmeerd zijn van de manier waarop VN, terecht, de uitspraak van de Raad van Tucht voor registeraccountants fileert. De zaak ging niet over het declareergedrag van Peper maar over de onderzoeksmethode van KPMG. ,,Dat het KPMG-rapport niet deugt, wil niet zeggen dat hij wel deugt. (...) Er wordt ook niet afgedongen op de feiten die door KPMG worden aangedragen, maar op de presentatie daarvan.'' Als Peper verstandig is, stuurt hij geen oratio pro domo naar het blad, maar gaat hij lekker in de tuin werken.