Zakelijk en gemoedelijk

Jan Heijmans is een zakelijk ingestelde Brabander. De beslissing om vandaag op de aandeelhoudersvergadering afscheid te nemen van het voormalige familiebedrijf Heijmans (54) heeft hij misschien wel rationeel genomen, zwaar zal het hem zeker vallen. ,,Heijmans is zijn leven'', zegt zijn secretaresse.

En niet alleen dat van hem. In 1923 begon de vader van Jan Heijmans, zoals zovelen in die familie ook Jan geheten, een stratenmakersbedrijf. Tijdens de jaren van wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog groeide bouwbedrijf Heijmans flink door, en na wat minder geslaagde bouwavonturen in Turkije trok Heijmans zich begin jaren zestig terug op de Nederlandse markt. In 1993 ging de derde bouwer van Nederland naar de beurs voor 40 gulden per aandeel, maar het aandeel is amper gestegen. Acht jaar later is het 44 gulden waard.

Ondertussen maakte Jan Heijmans, die vandaag afscheid neemt, carrière in het bedrijf van zijn vader. Na zijn studie HTS in Den Bosch begint hij op de inkoopafdeling, een belangrijk onderdeel van het bedrijf. Hij die het goedkoopst weet in te kopen, krijgt vaak de opdracht om te bouwen. Heijmans wordt later rayon- en divisiedirecteur en stoot in 1990 door naar de raad van bestuur. Twee andere broers van Jan Heijmans hebben ook in de raad van bestuur van het bouwconcern gezeten.

Volgens commissaris van de koningin van de provincie Noord-Brabant Frank Houben heeft Heijmans al die tijd ,,het zakelijke met het gemoedelijke verbonden''. Oud-burgemeester van Tilburg Gerrit Brokx vraagt zich af of hij met deze kwaliteiten in andere bedrijven net zo goed gedijd zou hebben. ,,Jan is betrouwbaar en onafhankelijk. Dat is bij andere bouwers, die veelal in Delft bij het corps lid waren, anders.''

Die kenmerken van een bourgondische inslag gecombineerd met het nastreven van doelen herkent zijn zoon Jan, die als projectleider binnen Heijmans werkt. ,,Toen we vroeger op vakantie gingen werden onderweg non-stop Franse chansons gedraaid om in de stemming te komen. Ooit zijn we met een lege fles wijn naar Frankrijk gegaan om het château dat op het etiket stond te zoeken. Mijn vader is bourgondisch ingesteld, en vond de wijn zo geweldig lekker.''

Heijmans deed diverse goed uitpakkende acquisities en ontwikkelde het concern tot de grootste wegenbouwer van Nederland. Vera Bos, al sinds 1979 Heijmans' secretaresse, weet dat haar directe baas nooit zal zeggen: `die overname is aan mij te danken'. Daar is Heijmans te veel een teamplayer voor. Hij werd nooit bestuursvoorzitter.

Volgens Heijmans' zoon Jan jr. is het niet makkelijk geweest te beslissen het bouwbedrijf te verlaten. ,,Maar nu het besluit eenmaal genomen is, ziet hij er naar uit samen met mama van de nieuwe wending in zijn leven te genieten.'' Politicus Brokx: ,,Ik kan me voorstellen dat Heijmans op een gegeven moment zegt: het is wel goed zo.'' Frank Houben was verbaasd dat de Brabantse ondernemer er vandaag mee ophoudt en waarschijnlijk commissaris wordt bij een installatiebedrijf. ,,Maar goed, hij wil waarschijnlijk ruimte scheppen voor iets nieuws. Zo rond 55 jaar is nu eenmaal een leeftijd waarop veel mensen nadenken over hoe ze verder willen.''