Werkloze zelf ontbreekt op roze feestje

Pink Slip parties voor werkloze ondernemers uit de internetsector zijn een groot succes in de VS. In Nederland gaat het nog te goed met de sector.

Na First Tuesday, waar startende technologie-ondernemingen op zoek konden gaan naar gewillige geldschieters, zijn nu de Pink Slip parties ingevlogen vanuit de Verenigde Staten. De naam verwijst naar het roze ontslagformulier dat Amerikanen krijgen overhandigd net voordat de deur van het bedrijf achter hen wordt dichtgeslagen.

In het afgelopen jaar hebben koersdalingen en faillissementen het onbezorgde bestaan van de internet-ondernemers bruut verstoord. `Gisteren was je een dotcom hero met opties, nu lijk je een dotcom zero met beperkte opties!', probeert de website van First Tuesday om de werkloze IT'er naar het Pink Slip feest te krijgen. En zelfs als je niet ontslagen dreigt te worden is het toch de moeite waard om even langs te komen, is de impliciete boodschap.

Of het de uitnodiging op het web of toch weer mond-tot-mond reclame was, de zaal van het Magic Minds gebouw aan de Amsterdamse Prins Hendrikkade was gisteravond volgepakt. Maar niet met werkloze IT'ers.

,,Je leest wel dat er hier vierduizend en daar zevenduizend ontslagen vallen, maar het is eigenlijk niet moeilijker om mensen aan een baan te helpen'', zegt Marieke Hardenberg van wervingsbureau Futurestep dat het feest sponsort. In een hoek van de zaal staan twee laptops opgesteld die via een beamer een presentatie van Futurestep op de muur projecteren. Is er dan zelfs geen einde gekomen aan optiepakketten en riante lease-auto's? Nee, secundaire arbeidsvoorwaarden zijn nog steeds heel belangrijk. En de ,,work-life-balance'' – waarmee meer vrije tijd wordt bedoeld – komt volgens haar ook steeds hoger op het verlanglijstje van de IT'er te staan. Hoewel een topsalaris nog altijd nummer één is. ,,Kijk'', legt collega J. Frederik Prins van Futurestep uit, ,,de nieuwe economie bleek vorig jaar een ballon. Er zijn vooral in de VS veel mensen ontslagen. Daar lopen duizend mensen rond op een Pink Slip party. In Nederland valt het mee. Bedrijven die een tweede financieringsronde hebben overleefd, zitten goed.''

Volgens organisator Tim Lunn, ook verantwoordelijk voor First Tuesday, werd er geen enkele reclame voor de bijeenkomst gemaakt. ,,Ik dacht dat hier een feest zou zijn'', zegt iemand die tegen de bar staat geleund. ,,Maar ik zie alleen stropdassen.'' Hij kan niets bestellen want de bar is inmiddels gesloten, omdat de eerste van twee speeches is begonnen en anders niemand zou luisteren. Toch komt de spreker nauwelijks boven het publiek uit. ,,Noem me maar Rick'', zegt de jongen. ,,Het gaat slecht met het bedrijf waarvoor ik werk en ik wil niet dat dat bekend wordt.'' Rick zoekt werk – ,,Ik ben aan het verkennen'' – maar weigert de groene stip die dat duidelijk maakt op zijn trui te plakken. ,,Zo zijn Nederlanders.''

Er zijn nauwelijks groene stippen te vinden. Wel veel rode stippen, ondernemers die mensen zoeken. ,,Ik zoek nieuwe werknemers en andere bedrijven om mee samen te werken'', zegt een rode stip. ,,Ik heb er wel een half uur over gedaan om er achter te komen wat die stippen betekenen'', roept hij en rent verder met twee glazen bier in zijn handen.

De bar is dan weer open. Als er al mensen in de zaal waren die een baan zochten, dan zijn die na de speeches allemaal verdwenen. Voor zover de Nederlandse IT-sector al kampt met tegenvallende inkomsten, lijkt dat nauwelijks tot ontslagen te leiden. Pink Slip was gisteravond meer een ontmoetingsplek voor ondernemers en consultants dan een markt voor IT'ers die op zoek zijn naar een nieuwe baan.